Duygu May
@Sukai
"Gevezeliği bilgi, susmayı cehalet ve yapmacıklığı sanat zannedenlerden uzağım."
Şu anda okuduğu kitap
“…Başarı, keyif aldığın şeyi yapmak değil onu yaparken haz duymaktır.”
Reklam
“…Bilgi, bana bir harita odası gibi geliyor. Kütüphaneye her gidişimde bunu düşünür, etkilenirim. Öğretmenlerin rolü, çocuklara harita odasının içinde ne olduğunu öğretmek. Öğretmen, harita odasındaki rehberdir hepsi o. O bilgiler onların kafalarının içinde değil. Her şey o harita odasında.”
“… Ruth’un sınırı ufkunun sınırıydı ve sınırlı beyinler ancak başkalarındaki sınırları görürdü.”
“…Onlardanmışçasına sahte davranışlar içine giremezdi. Bu kisve başarılı olmayacağı gibi kendi doğasına da aykırıydı. Sahte ve içtenliksiz davranışlara yer yoktu onda. Ne yaparsa yapsın hakiki olmalıydı.”
“Kendi soyadımı kullanıyorum çünkü benim soyadım o. Kendi soyadımı kullanıyorum çünkü onu seviyorum.
Bazı insanlar, “Kendi soyadını kullanman da ataerkil düzene uymak çünkü babanın soyadı o” diyorlar. Öyle gerçekten. Fakat asıl mesele şu: İster babamdan, ister Ay’dan gelmiş olsun, doğduğumdan beri sahip olduğum soyadını kullanıyorum; benimle birlikte hayatın önemli aşamalarından geçen, anaokuluna gittiğim günden beri duyunca karşılık verdiğim soyadını yani. Anaokulunun ilk günü, öğretmenim şöyle demişti: “Adınızı duyunca ‘burada’ deyin. Bir: Adichie!
Daha da önemlisi, her kadın kendi soyadını kullanma seçeneğine sahip olmalı — oysa gerçekte toplumsal baskı yüzünden yapamıyorlar bunu. Kocalarının soyadını kullanmak istemedikleri halde gerekli — zihinsel, duygusal, hatta fiziksel — enerjiye sahip olmayan kadınlar da var. Evlendiği zaman soyadının değişmesini kabul edecek kaç erkek var sence?”
Reklam