Kur’ân ehlinin; insanların en çok şükredeni, en çok râzı olanı ve kalbi en mutmain, en sabırlı, en tevekkül sâhibi olan kimseler olması gerekir.
Zira Allah’ın Kitâb’ı onların yanında, onlarla birliktedir ve onlara doğru yolu gösteren bir hidâyet kandilidir. Dünyâ ehlini üzen şeyler onları üzmez, onları ümitsiz bırakan hâdiseler Kur’ân ehline etki etmez. Kim kaderden şikâyetleniyor ve umutsuzlukta boğuluyorsa, bu onun hayâtında o kandili sönük bırakmış olmasındandır.
Zira Kur’ân bir rûha girdiğinde, o rûha nûr olur. «Ey insanlar.. Biz size, apaçık bir nûr indirdik.» Mâide: 174