Yeğenim 3 yaşında. Muzu çok seviyor. Muza diyor ki: muz ben seni çok seviyorum sen de beni seviyor musun? Cevap alamadı bana sordu. Ben de artık muz da seni seviyor dedim de mutlu oldu.
Sevmeyi bilmediğimizden değil, sevilmeyi hak edene denk gelmediğimizden yalnızız... Göz göre göre nasıl kıyıp da harcarız bu kutsal duyguyu, sevmeyi bilmeyen kalplerde?
Size bir şey deyim mi? Yediğiniz, içtiğiniz, gezdiğiniz, aileniz, eşiniz, dostunuz, evladınız hepsi sizde kalsın. Benim şu sıralar, bu acının içinde görmeye tahammülüm yok...
Kar yağmadı, yağmur da desen yok. Ülkede durumlar belli. Bu yıl her şey üst üste geliyor gibi. Ama en dibi görmeden en üste çıkılmaz derler. Bilmiyorum bu olayların sonu hayır mı şer mi? İnşaallah hayırlıdır deyip konuyu kapatıyorum. İyi olsun geceler 🌙