Korkaklığımın en kötü tarafını atmıştım üstümden. Yerine neşeli bir kıvılcım gelmişti. Kafeste beslenen bir kuş gibi olmayacağım diye düşündüm. Kafesin kapısı açıkken bile uçmayacak kadar aptal olmayacağım.
Ormana ayak bastım hayatım başladı.
Dışarıda, insana ait deliliğin zarar vermediği sonsuz bir gökyüzünün altında onun için parlayan sonsuz yıldızlarıyla uçsuz bucaksız bir dünya uzanıyordu.