Haşhaşiyûn kütüphanesi yedi gün yedi gece boyunca yanmış, hiçbir yedek nüshası da bulunmayan sayısız eser kül olmuş. Bunların içinde kâinatın en iyi korunan sırlarının bulunduğu rivayet edilir.
Ömer Hayyam müridinin ardından, öteki dostları için de yaptığı gibi, aynı vakar, aynı tevekkül, aynı edepli üzüntüyle gözyaşı döktü. “Yan yana oturmuştuk hayat sofrasına, bizden birkaç kadeh önce sızıp gittiler.”
Dünyadan el etek çekmek, kendi çevresini boşaltmak, taştan ve korkudan örülmüş surların içine kapanmak... Hasan Sabbah’ın anlamsız rüyasının vardığı sonuç buydu.