nadasa bırakılmış gönlümde
unutulmuş bir tohum tanesisin
yıkık duvarların dertleştiği
terkedilmiş şehirde yaşam gibi
köylü senin ışığında girer
geceleyin tarlasını sulamaya
kararan gecenin düşmanıdır yüzün
çehren unutturmasaydı güneşi
sesinde bulurum huzurumu
kıyasıya bir mücadele içinde
ölümsüzlük isterim kollarında
ayağı burkulmuş bir tay bakışıyla
tek şarabımdır artık dudakların
ellerinden koklarım üzümünü
tutulmuş sözün onurunda kaybolurum
filizlenen bir tohum narasıyla.
- [ ] Süleyman Recep