Dilenmiş dileklerin sessizliği saklı gökyüzünde
Gözlerimde yıldızlar yok
şehrin kalabalık bir yanıyım
Biçilmiş saatlerim
Bilmediğim bir hayatin kıyısında
güzelliğim çocukluğumda kalmış
ben zamana itilmişim
Parmak uçlarımda hasretim
Ve özlüyorum hadsizce sonbaharları
Ah Yaşamayı bilmek ne büyük bir kabiliyet
Sessizliğin koynunda gecelerce hayaller sunmak karanlığa açık gözlerle ve hiç düşünmemek aydınlığı
Şimdi yıldızlar daha uzak
Susmak daha kolay
Zaten kim sahip olmuş ki yıldızlara
Reklam
Mutsuzlukta sınırsızlık, mutlulukta ölçüsüzlük bilmiyorum ne desem.
Kendimiz olmaya zamanımız yok. Ama mutlu olmaya zamanımız var
Reklam