Sümeyye Hatun Aktaş

Sümeyye Hatun Aktaş
@Sumceler
kanlı bıçaklı düşmanım bile olsa, insanın bu rütbe alçalabilmesinden korkuyorum.. ne yazık!..
Dönecek yeri olanlar terk etmekten korkmuyor belki de.
Sayfa 93·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kendimi açmaktan, kendimi anlatmaktan, kimsesizliğimi belli etmekten korkuyordum. Yalnızlığımı kimse bilmesin istiyordum.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Boşanmış olabilirler, ayrı olabilirler, ölmüş olabilirler... Bu ihtimallerin hiçbiri yoktu insanların kafasında. Şak diye soruyorlardı karşılarındaki insana; "Annenler nasıl?"
Sayfa 86·Kitabı okudu
Üniversitede aynı hatayı yapmadım. Kimseyle arkadaşlık kurmadım. Çikolatalı kek tabağını elimde tuttuğum akşam kapanmıştı o defter benim için. On dört yaşından yirmi dört yaşma kadar hiç arkadaşım olmadı.
Sayfa 85·Kitabı okudu
Her şeyi kendi kendime yapa yapa sonunda yiyip bitirdim kendimi...
Sayfa 83·Kitabı okudu