Düzah dediğim câna minnet
Bir söz var içinde adı fürkat
(Cehennem dediğim ne ki !Cana minnet...Fakat içinde ayrılık diye öyle bir şey var ki (işte ona dayanılmaz...)
Ben eylemedim bu derdi icâd
Senden bana oldı bunca bî-dâd
Ey ahterimi siyâh eden mâh
Vehm eyle ki müntakimdir Allah
Bir âfete sen de dûş olursun
Âhım gibi şu'le-pûş olursun
(Bu derdi ben icat etmedim,bunca zulüm bana hep senin yüzünden geldi !
Ey yıldızımı karartan ay !(yaptıklarından) kork,çünkü Allah intikam sahibidir!)
Sonra sen de bir afete tutulursun ve ahım gibi alev gömleğini giyersin. )
Benden sana gayri olmaz ikbâl
Vasl u ecelimden etme ihmâl
Ya vasl ile senden alırım kâm
Ya mer ile zinde eylerim nâm
(Bundan sonra artık benden sana bir gelecek ihtimali yok.Ihmal etme de ya bana kavuşma nimeti bağışla ya da beni ecelime yetir!
Ben ya sana kavuşarak meramıma ulaşırım, ya da (bu yolda) ölerek adımı yaşatmış olurum. )