Uzun zaman sonra ikinci kez Peyami Safa okudum. Ve beğendim. Bolca kasvet, şüphe, sorgulama,içe dönüşlerin olduğu bir kitaptı benim için. Özellikle kitabın başında Mefaret' in kızı hakkındaki şüphesine "lütfen böyle olmasın" diye diye okudum. Bu sebeple başından itibaren sürükleyen bir kitap oldu. Bazı noktalarda şaşırttı, üzdü, belirsizliğin ortasında bıraktı. Ama sevdiğim bir kitap oldu kendisi.