Gezdiğim tüm ülkeler içinde bana en çok uyanlar ABD ve Rusya. İnsanlar yabancılarla, resmi ya da hoşnutsuz bir şekilde davranmadan konuşmaya daha hazır gibi görünüyor. Bunun nedeni onların da benim gibi pek geçmişlerinin olmaması mı?
Yoksa tüm bu cihazlar ve çizelgeler, çirkin bir hastalık hastasının kendini insanüstü hissetmek için hastalığını abartmada kullandığı bir tezgah, bir hile miydi?
Doğa çocuklara, küçük olmanın getirdiği baskıları atlatabilmelerine yardım edem büyük bir duygusal esneklik veriyor ama yine de bu baskılar onların hafiften ruh hastası yetişkinlere, bir zamanlar sahip olmadıkları ya da ( daha yaygını ) kendilerini kurtarmak için deliren yetişkinlere dönüştürüyor.