Okuduğum üçüncü Kawakami kitabı oldu. Diğer eserlerinden biraz tarz olarak farklı geldi. Daha çok genç yetişkin türüne yakın geldi bana, dolayısıyla çok rahat okunan, akıcı bir novella. Sadece sonunu çok beğenemedim. Biraz aceleyle yazılmış gibi geldi. Bir de kitap kapak seçimi çok başarılı, hem Ms Ice Sandwich’in elektrik mavisi göz farının renginde olan dondurma hem soğuk sandviçe gönderme hem de içerik olarak yazın geçen gençlik filmlerini hatırlatmasıyla mükemmel uymuş. Güzel bir büyüme ve ilk aşk hikayesi.
Nasıl ifade etmeli bilmiyorum ama yazarın dili bana çok geçiyor: duyguluları ifade şekli yalın, hüzünlü ve çok samimi. Baş karakter Irie bana karakter olarak çok uzak buna rağmen yaşadıkları, hisleri çok gerçek ve içselleştirebilidiğim kitaplardan. Kitap için kullanılacak kelimeler -hani Can Yayınları yapıyor ya arka kapakta- #melankoli #yalnızlık #30luyaşlar olabilir. Çok şey söylemek istediğim ama bir o kadar da zorlandığım kitaplardan. Kawakami benim radarıma giren Japon yazarlardan. Tek tek toplayıp tüm kitaplarını zevkle okuyorum.