Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mieko Kawakami okuduğum ilk kitap oldu. Yıllardır yabancı booktuberlardan methini duyduğum bir yazar olana Kawakami’nin neden Türkçeleştirilmediğini de merak edip durdum neyse ki yakın dönemde Doğan Kitap sesimizi ya da yazarın yarattığı sesi duydu.
Kitabın okurken içimi paramparça eden ve aşırı boyutlara varan akran zorbalığı kısımları çok gerçekçi ama onun dışında yazarın kelimeleri kullanma seçimi çok nahif bunu çeviri eserde bile fark etmek mümkün. Değinmek istediğim diğer bir nokta ise nedense bu akran zorbalığı meselesi uzak doğu ve Japonya’da çok sık rastlanan bir problem. Sosyologlar bu konuda nasıl bir yorum getirir çok merak ediyorum.
Crying at everything and losing only friend for ever
I couldn’t stop crying. My tears fell on Kojima’s face, mixing with her tears and the rain. But I wasn’t crying because I was sad. I guess I was crying because we had nowhere else to go, no choice but to go on living in this world. Crying because we had no other world to choose, and crying at everything before us, everything around us. I kept calling Kojima’s name. After a while, more adults arrived. Kojima kept her eyes on me until they wrapped her in a blanket and carried her away. That was the last time I saw her.
I never had another friend like her. She was the only one.
