CENNET |#baykuşlukızyorumluyor
.
Kısa ama çarpıcı bir kitap okumak istiyorsanız buyurun, Cennet tam size göre. Okurken ruhumun dar bir alanda sıkışıp kaldığını hissettim. Çoğu yerde "Yeter ama artık!" diye bağırmak istediğim de doğrudur. Neden mi? Çünkü korkunç bir zorbalık hikâyesi Cennet.
.
Çok severim Hakan Günday'ın şu cümlesini: "Demek ki insan, insana saplanmak için var." Ve yine ona ait başka bir cümle: "İnsanın kullandığı ilk alet, başka bir insandır."
Bu iki cümle, bu kitabın özeti olabilir belki de.
.
Cennet, Japonya’da ilk kez 2009 yılında yayımlanan, 2010’da kadın edebiyatçılara verilen Murasaki Shikibu Ödülü’nü almış ve 2022’de Uluslararası Booker Ödülü kısa listesine girmiş bir roman. 14 yaşındaki bir ortaokul öğrencisinin, kalbi kötülükle dolu bir grup sınıf arkadaşı tarafından uğradığı zorbalığa, fiziksel ve psikolojik şiddete tanık oluyorsunuz her sayfada. Bunu yapan çocukların da ruh halini düşünerek okudum ben romanı. Onların ne gibi travmaları vardı acaba? Daha sonra ana karakterimizi ve aynı sınıfta olmalarına rağmen asla konuşmadığı, sadece mektuplarla iletişim kurup daha sonra okul dışında görüştüğü, tıpkı onun gibi zorbalığa maruz kalan arkadaşı Kojima'yı düşündüm uzun uzun. İnsan nasıl susabilir yaşananlara? Nasıl boyun eğip itaat eder? Nasıl kabullenir? İki çocuğu bir araya getiren korku, derin bir arkadaşlığın temelini atıyor ama korku, endişe ve hüzün üzerine kurulan arkadaşlıklar sizce sağlam olabilir mi? İnsan, insanın engeli olmaz mı bir noktada? Olur.
.
Cennet, ismi kadar huzurlu bir hikâye vadetmiyor okura. Kopuk aile ilişkileri, arkadaşlık, şiddet ve kimin kime gücü yeterse temalı bir kısa roman. Çocukluğu böyle zorbalıkla geçmiş nice insan, bir yetişkin olduğunda birey olmayı ve aile olmayı becerebilir mi? Sorgulatıyor. Yazarın diğer