Sümeyye yılmaz
@Sumrun
Ankara, 3 Mayıs
19 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
İnsan bazen girişindeki şu yazıyla Dante’nin Cehennem’ini hatırladığını hisseder: “ İçeri girenler, dışarıda bırakın her umudu.”
Reklam
kişi kendisiyle yaşamak zorundadır; ister yemek yesin, ister uyusun, ister tuvalete gitsin, isterse de çalışsın ya da sevişsin, o hep oradadır. Bazen karısını boşayabilse, başka bir işe girebilse, başka bir daireye taşınabilse ya da bir seyahate çıkabilse her şeyin daha iyi olacağını düşünür; ancak ne yaparsa yapsın yanına kendini de almak zorundadır.
“..çünkü bilirsiniz ki onsuzluk, sizin de, en azından bir parça ölümünüzdür.”
Kitabı hiç beğenmedim. Sanki bir psikolog yazmış gibi değil. Yazım yanlışları, anlattığı hiçbir şeyin temelinin olmaması, sürekli aynı cümleleri tekrarlaması, üslubundaki eleştirici tavır...Gerçekten insana hiçbir şey katmıyor.
Reklam