Sümeyye yılmaz

“Benle bir daha hiç karşılaşmayacağım” der kendine; son nefretini kendine yönelttiği için mutludur; varlıkları ve şeyleri -affederken- yok ettiği içinse daha mutludur
Sayfa 72·Kitabı okuyor
Reklam
Kendi kendine tapmayan kişi daha doğmamıştır. Yaşayan her şey kendisini çok sever; hayatın derinlikleriyle yüzeyini kasıp kavuran dehşet başka türlü nereden gelirdi ki? Herkese göre evrendeki tek sabit nokta kendisidir. Eğer bir insan bir fikir için ölürse, bunun nedeni fikrin onun fikri olmasından, onun hayatı olmasındandır.
İçimizde sadece Özgül bir biçimde kendimiz olmamıza yol açan şeyler sağlıklıdır
Şu yeryüzü -Yaratıcının günahı! Fakat artık başkalarının günahlarının kefaretini ödemek istemiyorum. Kıtaların dışındaki bir can çekişmede, akışkan bir çölde, gayri şahsi bir batışta, doğumumun etkisinden kurtulmak istiyorum.
Sayfa 67·Kitabı okuyor
zira varoluşa ihanet eden kişi bir tek kendine hesap verir
Sayfa 66·Kitabı okuyor
Reklam