Dünyanın tarih boyunca işgal üstüne işgalden başka bir sey görmemiş bir köşesinden geliyordum, bizzat kendi atalarım Akdeniz havzasının koca bir yarısını yüzyıllar boyunca ellerinde tutmuşlardı.
Buna karşılık tiksindiğim bir şey varsa, o da ırkçılık, ayrımcılıktı. Babam Türk, annem Ermeni' ydi; felaketlerin ortasında el
ele tutuşmalarını sağlayan , düşmanlığı beraberce reddetmeleriydi. Bu bana da miras kaldı. Vatanım bu işte.
Yani biz birbirimizi sevmekle mutlu olmayı vadettik derken anlamlı bir yaşam vadettik demek istiyorum. Anlamlı yaşamın tapusu da anahtarı da başkasının, hele hele sevdiğin insanın elinde olamaz. Düşünsene; ben seni seviyorum, o yüzden özgürlüğünü,
mutluluğunu, yaşamının anlamını çelik
kasama kitliyorum. Bu nasıl bir sevmek halidir böyle?