Ve bezen insan gözlerini itirende deyil baxdığı şeylere baxmamayı seçdiyinde başlayır ' körlük'
Çünkü bu dünya ruhun deyerinin tanımadığı bir bazardır Her şeyin görünenle ölçüldüyü bu dünyada ölümlülüyün cazibesi -zamanı sessiz bir teslimiyyete sürükleyir-burada her şey görünenle sethin cazibesi ile ölçülür
Qısacası qorxulması gereken ölüm deyildi qorxunc olan insanın düşüncelerinde bele yarğılarında bele duyğularında bele özüne rastlamamasıydı -hayatta en az muhattab olduğumuz en az gördüyümüz şey kendimizdir oysa
Unutma olgunlaşmadan önce her şey acıdır
--heyat geçmişin iztirabı ile deyil geleceyin ümidi ile yaşamaqdır
Yaşa lütfen.!