beni her şeyden ayıran bir boşluk var ve ben bunun sınırlarına bile uzanamıyorum.
.
.
ah milena; ne kadar şanslı olduğunu bir bilsen, senin kadar sevilemeden ölüp gideceğim.
ne tuhaf... yüzünüzü bütün ayrıntılarıyla getiremiyorum da gözümün önüne, pastanede masaların arasından geçip gidişinizi çok iyi anımsıyorum. biçiminizi, giysinizi görür gibiyim.
sizin kafka.
"ben bütün zamanımı ve bütün zamanımdan bin kat fazlasını ve daha da iyisi, dünya üzerinde var olan bütün zamanları senin için kullanmak istiyorum; seni düşünmek, senin içinde nefes almak için."
"ürkütülüp koşturulan soylu atların,nefes alabilmek için içgüdüleriyle boyun damarlarından birini ısırdıkları anlatılır.ben de kendimi çok kez böyle hissediyorum;beni sonsuz özgürlüğe kavuşturacak bir damarımı açmak istiyorum."