Süreyya
@Sureyyane
Haydi git Vanya, erteleme. Kıvılcımı söndürmezsen ateşi zapt edemezsin.
–L. Nikolayeviç Tolstoy-
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Erkek kadına dedi ki:
- Seni seviyorum,
ama nasıl?
kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beşyüz
yüzde hudutsuz kere yüz...
...
“Nazım Hikmet Ran”gerçekten söyledi mi dersiniz bu sözcükleri ? Peki kime Piraye‘sine seni seviyorum derken kolundaki saatte Vera yazarken...aşk bir kez daha öldü mü...kimden ayrıldın da çıktı bu dizeler bir ayrılık hikayesi gerçekten var oldu mu bilinmez biz şiirimizi okuyalım vesselam.
El,ayak buz kesmiş,yürek cehennem...demişti şair neydi bu içi dışı bir olamama...beden aklıyla donmuşken yürek neden böylesi hercai kelebek gibi ateşe meyleder...
Neyi seversen, o olursun. Sevgi simyadır. Asla yanlış şeyi sevme çünkü seni dönüştürecektir.
Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir. Seni daha yükseklere, doruklara çıkabilecek bir şeyi sev. Senin ötende birşeyi sev...
Oslo
Maatteessüf
Dinle;
Bu benim yalnızlığımdır.
Simsiyah perde, haris ruhlara,
Sinsi planlara, karanlık mecra,
Cebinde çakıl taşı biriktiren çocukların,
Öykülerine yeşil bir sahra.
Hisset;
Bu benim acizliğimdir.
Eksem, filiz vermez, toprağa,
Berekete ketum, durmaz hasada.
Toprağı susuzluktan çatlamış,
Fatiha olur, ıssız mezarlara.
Anla;
Bu benim yoksulluğumdur.
Zengin ritüellerin başına bela,
Hezeyan, dürtülerin avuçlarına,
Dertle inleyen sadırlara şebnem,
Ebemkuşağı yetim saçlarına.
Duy;
Bu benim feryadımdır.
İçimde kızgın mızrak, gitmez uzağa,
Zehirli bir meyve, durur yutağa,