Ezgi Nuray
@Sussusak
Per Aspera Ad Astra.
"Zorlukların içinden yıldızlara doğru."
2 Ocak
33 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Veda ederken, yazarın kapağında belirttiği gibi yürek burkan bir hikaye. Kitapta okuyupta üzülmediğim kimse kalmadı hepsinin ayrı dramı vardı ve tabiki kavuşulmayan bir aşk.
İki hikayenin birlemişimi bir kitap gibiydi. İlkinde ilk görüşte birbirlerine aşık olan Ali Ziya ve Yasemin. Sevgileri öyle masumdu ki hele de etraflarındaki örneklerine rağmen. İkinci hikayede Yasemin ve Mehmet, seven hep üzülürmüş. Hep yanarmış onunla. Kitapta duygudan duyguya geçeceğinizin garantisini verebilirim.
Reklam
Anneleri acımasızca öldüren ve çocuklarını kaçırıp bir de çocuğunu bulması için babasına kırkbeş saat yedi dakika süre veren bir katil; göz koleksiyoncusu. Aslında kitapta büyük bir travmadan böyle olduğunu söylüyor ama bence bütün katiller böyle söyler.
Kitaba gelince, kitap sayfalarının sondan başlaması beni bı şaşırttı. Sonuna bakıp yanlış olup olmadığına bile baktım. Onun harici karakterin düşünmeden hareket edişi sürekli koşuşturması ve kırkbeş saat boyunca kaçırılan çocukları araması kitabı sürükleyici kılmış.
Ben genelde polisiye kitaplarında katilin kim olabileceği konusunda hep şüpheye düşerim ve herkesten şüphelenirim. Ama kitapta bütün oklar Alex i gösterirken ve kitaptaki sınırlı karakterlerle bu iş zorlaştı ve ihtimaller azaldı. Katili öğrenince şok olmadım ama bütün gerçeği açıkladığında biraz şaşırdım. Gerilim sevenler için önerebilirim. :)
Pedina gölünde işlenen bir cinayeti soruşturması için başına Zehra komiseri atıyorlar. Ancak cinayet sessiz sedasız çözülmesi gerektiği gibi yanına başka memur da verilmemesi cinayetin çözülmesini daha da zorlaştırıyor.
Pedinayı okurken Zehra'nın neden bu kadar duygusallaştığını önce bir çözemedim. Neden soruşturmayı enine boyuna incelemedi. Neden attığı adımlar Güvende bitti. Hikaye öncelikle çok güzeldi çok bizdendi kültürümüzle iç içeydi. Zehra'nın aşkı buluşu ondan vazgeçemeyişi tam bir Mehtap Soyuduru Çiçeğin kaleminin izleriydi. İnsan Mehtap hanımın kitaplarında hep bir aşkı istiyor. Öyle bir işliyor ki hayatında böyle bir sevgi ile sarmalanmak istiyorsun.
Zehra'nın temiz aşkı çözdü bu davayı bence yoksa Güven teslim olmasa hayatta çözemezdi cinayeti. :))
"Başkalarının hayatlarını merak ediyorsanız kitap okuyun" cümlesi sanırım bu kitap için söylenmiş. Kimsenin acısını ne çektiğini ve birinin bunlara nasıl yorumlar yaptığını ilk kez böyle merak ettim.
Bir yandan da bu kitap benim için bir terapi gibi oldu. Son zamanlarda yaşadığım hafif derece depresyonun içine dalmamı birazcık önlemiş olabilir. Ne diyebilirim ki iyi bir kitabı övmek gerekir ve ben de beğendim.
Nalana gelecek olursak kitapta en üzüldüğüm ve merhametine en çok özendiğim karakter o oldu. Hayriye çok sinirlendim. Kalıplaşmış sığ düşüncelerine hep kendini ve egosunu beslemesine sinir oldum. Sevilmeden büyümüş olmasına rağmen sevmeyi kendini sevdirmeyi nasıl başardı hep merak ederek okudum. Sonu onun için üzücü oldu ama hayat bazen böyledir, ne olacağını tahmin etmeniz imkansızdır çünkü ortaya duygularınızı da koyarsınız ve terazinin sevdiğiniz , istediğiniz kısıma doğru ağırlaşmasıni beklersiniz. Oysa hayatın başka planları vardır sizi alt üst etmek ister,sizi doğru bildiğiniz yanlışlara iter. Yanlışlarınız ne kadar sizin olsa da acı verir. Asıl soru şu sen bu acıyı istiyor musun? Yoksa yalanları orada bırakıp gerçekleri hazmedebilecek misin?
