Son sayfasını okurken tüylerim diken diken oldu. Ne büyük acı ki yıllarca evladına hasret kalmak,bunu kimseyle paylaşamamak ve onu görmeden ölüp gitmek..
Belki orada güvende olacaklardı. Belki de tek suçları,Kor Adası'na mahkûm olmuş o zavallı insanlara gülmek olacaktı. Babam hep mahkûmların ıslah edilmesi ve hatalarını görmelerine yardımcı olunması için burada olduklarını söyler. Bizler tarafından yargılanmak için değil. Çünkü tek yargılayıcı Tanrı'dır.