Suzan gündüz
@Suzi0717
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#okudumbitti
#RıchardBach
#MartıJonathanLivingston
#92sayfa
#MartAyı8cikitap
"Diğerleri gibi olmak bu kadar mı zor"
Selam canlar. Aslında 92 sayfa olsa da kitap yarı yarıya resimli olduğu düşünülürse daha kısa bir eser. Şimdi diyebilirsiniz ki sayfa sayısı bu kadar mı önemli? Ne fark eder ha 92 sayfa ha yarısı. Şöyle söyleyeyim yazarın bu kadar kısa olan bir kitapta bu kadar önemli konulara parmak basmış olması gerçekten takdire şayan. Bu nedenle vurgulamak istedim..
Anlatılan aslında bir martının uçabildiğinden çok daha fazlasını uçabileceğini kanıtlama çabası gibi görünsede, ey insanoğlu sen yaşıyor musun, yoksa yaşadığını mı sanıyorsun diyor. Martı bir kuş değil mi? Uçabilmesi kadar doğal bir şey olamaz gibi geliyor insana. Ama martı Jonathan Livingston için uçmak bundan çok daha fazlası. Bu kitap için diyebilirim ki hayallerinizden , yaşama umudunuzdan, mücadele arzunuzdan vazgeçmek üzere olduğunuzu hissettiğiniz her an açın okuyun.Çünkü bu martı Jonathan'ın değil senin benim hikayem...
"Cehaletimizi kırabiliriz, becerilerimizi, yeteneklerimizi ve zekamızı kullanarak kendimizi bulabilir, kendimiz olabiliriz.. Uçmayı öğrenebiliriz"
"Artık yaşamak için bir nedenimiz olmalı, öğrenmek, keşfetmek,özgür olmak gibi"
"Onu üzen şey yalnızlık değildi. Diğer martılar (insanlar) uçmanın(yaşamanın) keyfine varamamış, uçmalarıyla gurur duyamamışlardı. Gözlerini azıcık aralayıp ileriye bakmayı reddetmişlerdi"
"Eğer ne yaptığını iyi biliyorsan her zaman başarırsın. Başarmak için ne yaptığını bilmek gerek"
"sanki tüylü bir bilgisayar gibi, bir sürü yeni bilgiyi belleğine kaydediyordu" öğrenme aşkı
"Sevgiyi sakın ihmal etme"
"Yasalar 'kalın orada' diyordu, Jonathan ise 'geri dönün'
" Sen şimdi benim uçabileceğimi mi söylemek istiyorsun "
" Ben senin özgür olduğunu
#okudumbitti
#CharlesDickens
#KasvetliEv
#1013sayfa
#MartAyı7ciKitap
Selam canlar. Yaklaşık 15 gün süren ortak okuma kitabımı sonunda bitirdim. Uzun soluklu harika bir yolculuktu. Charles Dickens çarpıcı ve şaşırtıcı etkiye sahip bir yazar. Kasvetli ev okumaya başladığınızda sizi oldukça zorlayacak bir eser. İsim ve karakterlerin çok olması bunda başlıca etken. Diğer taraftan ilk başlarda ne bitmeyen mahkemeymiş arkadaş dedirtecek bir davamız var ki of aman off.. Aslında bürokrasinin işleyişine( o döneme göre diyemiycem halen günümüzde çokta birşey değişmiş değil) yaptığı vurgu oldukça anlamlı.
Kitabı okuyacaklar için şunu hemen belirtmeliyim ki ilk ciltte biraz sıkılabilirsiniz. Karakter çokluğunun yanında birde her zaman olduğu gibi ön ad, lakap ve soyad ile bahsedince karakterlerden haliyle bir karmaşa içinde bulabilirsiniz kendinizi. Ama kitap ilerledikçe olay örgüsü içinde karakterler yerli yerine oturuyor. Sabır isteyen bir eser.
Şimdi kitaptan aslında uzun uzun bahsetmek istiyorum ama spoi vermeden bunu yapmam çok mümmün değil, o yüzden de kısa keseceğim.
Şu kadarını söyleyeyim kitapta ana karakter Esther Summerson'un hikayesinin yanında oldukça etkileyici birkaç hayat hikayesine tanıklık ediyoruz. Kitap bitince şu sorularla başbaşa kalıyorsunuz
1) Esther'in yerinde olsaydım hayatımla ilgili sırrı öğrendiğimde ne tepki verirdim.. (Esther tam bir olgunluk abidesi gibi davrandı)
2) Ben Esther'in yerinde olsam hamiyi mi(bay Jarndyce) yoksa Allan Woodcort'umu seçerdim? (Acaba Esther kimi seçti)
3)Richard ile Ada arasındaki aşkta gerçek anlamda seven kimdi? ( herkese Ada gibi seven insanlar diliyorum bu bir)
4) Leydi Dedlock'un sırrını öğrendiğinde Sir leicester Dedlock'un verdiği tepkiyi kaç kişi verebilir? (herkese Bay Dedlock gibi seven insan diliyorum bu iki)
5)
#okudumbitti
#GülsenÇakmak
#HayallerineUçanGüvercinler
#158sayfa
#Mart6cıKitap
" Selvi susuyordu
Selvi saklıyordu
Selvi konuşmuyordu
Selvi utanıyordu.."
Selam canlar. Ben bu kitabı 8 Mart Dünya Emekçi kadınlar gününde bir söyleşide kazanmıştım. Günün önemini ancak bu kadar anlamlandırabilirdi.
Yazıp yazıp siliyorum. Nereden başlasam da nasıl yorum yapsam bilemedim. Sade ve akıcı bir dille bize bizi anlatmış yazar. Anadoluda yaşam ve onun zorluklarından, zamanla modernleşmenin getirdiği değişime değinirken birden çok hayata yolculuk etmemizi sağlıyor eser. Okuma sevdası, çocuk gelinler, kız erkek çocuk ayrımının doğurduğu akıl tutulması, Abdullah Emmi ve Afife nininin hastane yokluğundan doğan büyük acıları... Derman ananın dilinden Anadolu insanının o samimiyetini dinlemek. Zamanla değişen hayatları öyle güzel anlatmış ki kendinizden çok şey bulabilirsiniz.
Ben mesela köy yerinde ekmek yapmak ve bunun için fırın yakmak kısmını okurken çocukluğuma yol aldım, gittim geldim.
Sonra merdaneli çamaşır makinesinin anlatıldığı bölümde İstanbula ilk geldiğimiz yıllara gittim (1992) Anamın makineside merdaneli idi o vakitler. Hey gidi günler hey... Çok güzel bir yolculuk oldu benim için. Derman ana ve Selvi gelinin öyle bir sırrı var ki okuduğunuzda çok ama çok duygulanacaksınız. Emeğinize sağlık sayın yazarım.
"Çocukluğumu yaşamadan başka bir eve gelin olmuş, çocuk ellerimle çocuk büyütmüştüm" çok etkiledi bu cümle beni.
"Bana mutluluk nedir? diye sorsanız çocuklarımın eğitim alması derim, çünkü onlar okuyup öğrendikçe bende mutlu oluyorum"
Kitapta en etkileyici şeylerden biride Atam için yazılan şiir oldu benim için. Son dörtlüğü paylaşmadan geçemiycem..
Yatıyor Anıtkabir'de mavi gözlü servet
İncitmesin yattığın yer bilinsin kıymet
Bıraktığın emanetlerle doludur
