Suzan gündüz
@Suzi0717
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
#okudumbitti
#knuthamsun
#Açlık
#158sayfa
"dürüstlükten hergün biraz daha uzaklaşıyordum. Utanmadan yalan söylüyor, fakir fukaranın kirasını iç ediyor, hatta başkalarının battaniyelerine sahip çıkmak gibi alçakça düşüncelere kapılıyor, bütün bunları bir pişmanlık, bir cicdan azabı duymadan yapıyordum"
Şu satırları okurken belki de yine önyargılara kapılıp bu kadar da yüzsüzlük olmaz birde pişkin pişkin söylüyormusun diyebiliriz kitabın adı açlık olmasa. Ama kitabın ismi frenliyor değil mi bizi..
Açlıktan mide spazmı geçirecek kadar bir açlık çekmek, bıçaklanıyormuş hissi duyacak kadar bunu duyumsamak, üstelikte tüm bunları yaşarken havanın buz gibi olduğunu ve yokluktan, yoksunluktan üzerinizdeki ceketi bile satmak zorunda kaldığınızı hayal edin desem edemezsiniz değil mi? Ben de edemem. Bunu ancak yaşayan bilir. Dileğim kimse yaşamasın da bilmesinde.. Fena halde etkilendim ben bu kitaptan.
"gösterdiği yakınlık bana pek dokunmuştu, param yok, tutup ona bşr beş kron veremedim, diye ağladım" yoksul bir cep, zengin bir yürek... Nasıl da dokundu şu satırlar..
"Bir kart, bana da bir kart! Ben üç gün, üç gecedir ağzıma lokma koymadım. Bir ekmek. Ama ne kimse bana ekmek verdi, ne de ben kimseden bir kart isteyebildim" yemek kartından bahsediyor. Bir başkasına beş kron veremedim diye ağlarken grurdan kendisi isteyemiyor.
"Gel biraz limana gşdelim dedim kendi kendime. Yani vaktin varsa!"
Açlıkla delilik arasında ince bşr bir çizgi var. Yukarıdaki cümle tamda bunun özeti. Açlık arttıkça o çizgi kırılıveriyor.
"Eşyalarınıza dokunmaz, masasını bile kullanmazdım, kapının yanında bir iskemleye çöker, buna da eyvallah derdim"
Açlık = çaresizlik, grur, sessizlik, suça yakınlık(yatkınlık demiyorum açlık artığı oranda suça yakınlaşmak kastım) ve artık herşeye eyvallah çekersiniz.
#okudumbitti
#AyferTunç
#SuzanDefter
#127sayfa
"İnsan gençliğini aşka vermezse, gençlik ne işe yarar"
"Ama kaybeden sonunda siz olmuşsunuz"
"Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?"
"Ama bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz"
"İyi ya boş değildi kucağım"
"Ama yandınız kül oldunuz"
"Ama vardım kül bunun kanıtı"
Selam kitap canlar. Bir süredir kitap gruplarında sıkça görmeye başladığım ve merak ettiğim bir kalemle "adımı vermiş madem bu kitapla tanışayım" dedim. İyi mi ettim çok emin değilim. Öncelikle şunu belirteyim. Yeni kitap okumaya başlayacak olanlara önerilecek bir kitap kesinlikle değil. Kitap o kadar mı kötü dediğinizi duyar gibiyim. Kitap kötü değil ama değişik bir tarzla yazıldığı için okurken zorlayabiliyor. Eh yeni okumaya başlayacaklar için bu durum tam bir işkenceye dönebilir. İki farklı günlüğün bir arada yol aldığı kitapta tek sayılı sayfalarda bir günlük varken, çift sayılı sayfalarda diğer günlük var. Buda okumayı bir hayli zorlaştırıyor. Kelimenin ya da cümlenin yarım kaldığı yerlerde takip etmek daha kolay ama cümle bitip mektubun devam ettiği sayfalarda zor. Bir de iki yerde cümle bittiğinde büyük hafle başlaması gereken cümle küçük harfla başlayınca daha beter zorladı. Belki yayıncı hatası bilemem.
Kitaba gelince. Aşk eşittir Suzan suzan eşittir aşk gibin bişey olmuş. Nasıl bir sevgiyle tutkuyla sevmişse Suzan hanımcım görümcek( ay aman görümce) hanıma bile yetmiş sevgisi... Az aşk okuyayım kafam dağılsın dedim ama yazar saolsun beynimi yaktı. Neyse benden bu kadar. Başka bir kitabını okur muyum? Bu ara değil. Belki çok sonra...
"Ayağım aşkın eşiğinde kaldı" sayfa 103..
"Baba neyse de, insan annesinin dokunaklı bir aşk hikayesi olsun istiyor" sayfa 54..şu cümlenin arkasından tamamlatıcı açıklama oldukça etkileyici.. Merak ettiyseniz
