Suzan gündüz
@Suzi0717
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#okudumbitti
#AliUral
#ResimdeGörünmeyen
#166sayfa
Selam canlar. Ali Ural'ın Maktaj yapan ölüler kitabının devamı niteliğinde olduğunu duyunca hemen bunu da okumalıyım dedim. İlk kitabın sonunda bu kitabımin tanıtım yazısı var. Orada bahsetmiş devam kitabı olduğundan. Şöyle diyor " Deneme, hikaye, şiir türlerini aynı potada eritmeyi başaran Ural, küçük haberlere tuttuğu büyüteçle hayatlarınıza farklı pencereler açacak". Ben de diyorum ki Ali Ural ile henüz tanışmadıysanız ilk fırsatta tanışın. Posta kutusundaki mızıka kitabıyla hayran olmuştum ben kendisine. Bu üçüncü kitabı oldu okuduğum. Oyuncak torun ve satılık nefes desem ne hayal edersiniz acaba?? Neyse bol alıntı yaptığım bir eserdi. Sizin için de birkaç tane bırakayım yoruma.
" 'Can elması'. Sonra da ışıl ışıl elmaslar arasında mat bir cümle : 'Sevdiklerinizin küllerinden mücevher yapıyoruz" nasıl yani diyorsunuz değil mi? Cevabı kitapta
"bence dünya bir zeytin tanesi gibidir yani elipstir. Eli pistir ve kimi ebelese sırtında izini bırakır parmaklarının" içiniz acıyacak ve her zeytin yediğimizde aklınıza gelecek bir hikaye
" Ve bir sabah dünya, babasını kaybeden, annesini hep tütün tarlalarında gören Teslime'nin kahvaltı yapamadığını öğrendi.
" Bir eşya hariç evindeki bütün eşyaları boşaltman istenseydi, o tek eşya ne olurdu? Hiçbir şey hatırlamayacaksın tek bir şey dışında, deseler neyi hatırlamak isterdin" cevabı ne zor sorular değil mi? Devam edelim
"Bir gün bulutlar gökyüzünde bir parça mavi bile bırakmayacaksa, bir gün ne kadar zorlasanda hafıza kapıların açılmayacaksa, her şeyi unutacaksan birgün, saatlerce sahilde dolaşacak yağmur altında ve sadece bir resimle anlatacaksan her şeyi.
O RESİM NE OLURDU? "" Sahi ne olurdu hiç düşündünüz mü?
#okudumbitti
#AliUral
#MakyajYapanÖlüler
#190sayfa
"Denemediği bir şey kalmayan insan, acaba bir gün insan olmayı deneyecek mi?"
Şu cümleyi kurduğu hikayenin haklılığına şapka çıkarılır. Ali Ural gerçekten çok özel bir kalem. Öncelikle Maşuk Çabuk sana çok teşekkür ederim. Bu özel kalemle beni tanıştırdığın buluşturduğun için.
Kitap gazete haberlerinden yola çıkarak hikayeleştirilmiş öykülerden oluşuyor. Aslında haberin özüne ilişkin öyle güzel dersler var ki. Her hikayede evet kitabın yorumunu bu cümleyle yapmalıyım dediğim bir dolu cümleden sonra zorda olsa en çarpıcı alıntıları paylaşmaya karar verdim. Kadavra ticaretinden, deney tüplerindeki embriyolara tüylerinizi diken diken edecek, bu kadar da olmaz diyeceksiniz.
"Boyamayı ne çok seviyoruz. Boyuyor, ama renk vermiyoruz. İşin rengi değişiyor, ama biz değişmiyoruz. Renkten renge giriyor, ama renk körlüğü yaşıyoruz." yazarın hayal gücüne gıpta ettim. Bir öyküde 13 ayrı hayata dokunmak. Bu başarı değil de nedir?
"Sevgili piyano, Mertol yedi yaşında ama hiç bisikleti olmayacak" şu alıntıyı okuduğunuzda 'ah canım engelli heralde' dediğinizi duyar gibiyim. Hayır değil. Hatta olabildiğince sağlıklı bir çocuk. 'O halde maddi sorunları var' diyorsunuz değilmi? Kesinlikle yok. Çok çok iyi durumda maddiyat olarak. Peki o halde sorun ne diyorsunuz değil mi? Valla alın, okuyun öğrenin. Güzel bir hayat dersi var hikayede.
"Toplumun yarısı dudak, yarısı kulak kesilmiş. Kulak kesilmiş ama duyamıyor. Dudak kesilmiş ama bir türlü söyleyemiyor"
"Haber gazatelerin ilk sayfalarına giremedi. Ölen olmamıştı çünkü. Kağıda kan sıçramamıştı"
"Kalplerini evlerinde unutup midelerini yanlarına alan avcıları"
"Haydi hepimiz kınar gibi yapalım. Haşlanmış ıstakozlar gibi kıpkırmızı olan yüzlerimizle"
"Yerin, suyun, kumaşın, binanın, yastığın
#okudumbitti
#AzizNesin
#UnutulmayanRüyalar
#157sayfa
"En çokta zaman cimrisiyim. Çünkü bu dünyada zamanımdan değerli hiçbişeyim yok. Param, malım ziyan olursa yerine koyabilirim. Ziyan olan zaman, boşa geçen zaman gideilemez"
Selam canlar. Yukarıdaki cümleden de anlaşılacağı üzere usta kalem Aziz Nesin için en değerli şey zaman... Ve bu nedenle uykuda geçen zamanın boşa geçtiğine kendini o derece inandırmış ki, bu sağlık sorunları oluşturacak dereceye gelmiş. Çünkü az uyuyup çok yaşamak felsefesi olmuş. Zaten kitabın giriş bölümünde bundan uzun uzun bahsetmiş.
Aziz Nesin sanırım dünyaya şanslı olarak gelen insanlardan. Çünkü neredeyse rüya görmediği gece yok denecek kadar az. Rüya görmeyen insanlara da ayrıca bi acıdığını belirtiyor, ama aynı zamanda ekliyorda "bekli herkes görüyor ama hatırlamıyor" ve kendisi de rüyalarını unuttuğu için yazmaya karar veriyor. Hatta rüyalarından esinlenip oyun ve senorya dahi yazıyor. Ne güzel değil mi? Son olarak üstadın rüyalarla ilgili bir alıntısıyla hoşçakalın diyeyim.
"Rüyalar öyle güzeldir ki, gerçek yaşamımızda yaşadığımız güzellikleri anlatabilmek için 'Rüya gibi' deriz. Hiçbir zaman çirkinlikler için 'rüya gibi' demeyiz"
Rüya tadında hayatlar diliyorum. Kabuslar uzak olsun hepimizden..
