Sevgi AKSOY
@Svgaksy
Öğretmen
285 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Beklenti, esaret gibi… Hislerimizi başkasına emanet etmeye benziyo. Beklemeyi bıraktığım anları seviyorum. Olan olduğu gelen geldiği kadar demenin özgür duygusunu seviyorum. Hep bu kabulleniş duygusuyla kalabilmek umuduyla günü kapatıyorum. Telatabi ve sevgiler uyusun artık…
Alışılmış ve çoğu zaman neşeli bir ritimle
ciddi, hoş ve hüzünlü şeyler dünyasını canlandıran bu güç, müziğin boş inançları olan bu halk şarkılarının karakteristik özelliği değil midir? Elbette, burada "boş inanç" sözcüğünün ulusların yıkımından geriye kalan ve devrimlerinden sonra sürüp giden her şey
anlamında kullanılması kabul
edilirse...
Başkalarının sertliğini artık üzerime almıyorum. Çünkü çoğu zaman bunun bana değil, onların dokunulmamış yaralarına ait olduğunu görüyorum. Bunu fark ettiğim anda içimde karşılık verme isteği sönüyor. Kendimi savunmak ya da açıklamak zorunda hissetmiyorum. Sessizleşiyorum bu sessizlik zayıflık değil, anlayıştan gelen bir mesafe. Bana ait olmayan yükleri taşımamayı öğreniyorum.
En zor olan haklıyı haksızı ayırmak değildi.
En zor olan,birlikte iyileşemediğini fark ettiğin yerde
kendin için bir yer açmaya çalışmaktı.
Bu yüzden yazmaya başladım.
Anlatmak için değil sadece,
dağılmamak için.Cümleler bir çözüm getirmedi belki
ama beni bir arada tuttu.Düşünceler kağıda döküldükçebaşım biraz hafifledi,
içimdeki gürültü yerini sessiz bir düzene bıraktı.
Acı geçmedi.Ama taşınabilir oldu. Şimdi her şey tamam değil.Ama ben buradayım.
Yorgun, kırık, ama dağılmadan.
İyileşmek bazen ileri gitmek değilmiş
yerinde durabilmekmiş.
İnsan en dipteyken, nefesi kesilmiş, dalgalarla boğuşurken, içi paramparça olmuşken…
Etraf birden “pozitif ol”, “şükret”, “bırak gitsin”, “güçlü dur”, “böyle düşünme” diye akıl vermeye başlıyor. Herkes reçete yazıyor, herkes çözüm satıyor. Ama o sırada söylenen her güzel söz, her mantıklı öğüt… Daha çok ağırlık. Daha çok gürültü.
Boğulan biri önce havaya ihtiyaç duyar, kıyıya çekilmeye. Nefes alacak bir an, susacak bir sessizlik.
Yüzme teknikleri sonra konuşulur.
O an sadece yanında dur, elini tut, bırak nefes alsın.
Gerisi… zaten kendiliğinden gelir.