Akşamları iş bittikten sonra eve döner dedem bana masal anlatır. Bilirim dışarısı çok çok karanlık, çok çok soğuk olur. Rüzgâr acı acı eser böyle gecelerde en büyük dağlar bile, evet onlar bile birbirine sığınır. Evlerimizin tam yakınına pencerelerimizin ışığına sokulurlar. Ben bundan hem korku duyarım hem de sevinirim. Eğer bir dev olsaydım, dev kürkümü giyer dışarı çıkar, yüzümü onlara dönüp dev sesimle seslenirdim: sakın korkmayın ey dağlar ben buradayım ne fırtınadan, ne karanlıktan ne de kardan korkarım ben!