Sen ve senden kalan…
Sen ne güzeldin…
Bir gülerdin,
güller açardı yüzünde.
Gamzelerin düşerdi ortaya,
güller kıskanırdı gülüşünü.
Bir bakardın,
içim ısınırdı.
Güneş bile
bu kadar sıcaklık vermezdi.
Işık gibiydin;
girdiğin her yeri aydınlatırdın.
Umut gibiydin;
senin yanında kimse
umutsuz kalmazdı.
Sevgiydi senin adın.
Öyle büyüktü ki sevgin,
herkese pay ederdin.
Bereket gibiydin,
yağmur damlası gibi…
Her şeydin.
Nefes almak bayramdır mesela;
günün birinde soluksuz kalınca anlar insan...
Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir, sevmeninkini yalnızlık...
Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.
Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek,
kurda kuşa yem olmayıp "çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...
Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.
Sevdiklerinizle geçen her gün bayramdır.