N.şeyma
@Sy_ncr
İyi konuşmayı bilenler kısa ve öz konuşur, çok susar.
Reklam
Kimseyle kıyaslanacak bir yolum yok.
Herkes kendi zamanında, kendi ritminde ilerliyor.
Kiminin yolu kestirme, kiminin yolu yokuş.
Kiminin elinde harita var, kimi sadece kalbini pusula yapmış.
Bu yüzden başkasının hızına bakarak kendi adımlarımı küçümsemem.
Benim yolumun anlamı, kendi yürüyüşümde gizli.
Birileri önden gitmiş olabilir, birileri arkadan geliyor olabilir.
Herkesin yolculuğu kendiyle ilgili.
Kendimle yarışmadığım sürece, başkasıyla da yarışmama gerek yok.
İlerlemek için tek ihtiyacım olan şey:
kendime inanmak ve sabırla yürümeye devam etmek.
Çünkü yol ne kadar uzun olursa olsun,
kendine sadık kalan her adım, huzura çıkar.
Neyim olursan ol, sakın hayal kırıklığım olma lavinia.
Orası çok kalabalık, seni tanıyamam.
Özdemir Asaf
Özdemir AsafBirini kaybetmek ölmek gibi bir şeydir. Ama farkı şudur: Ölümde yas tutarsın, ardından ağlarsın, kabul edersin. Ama birini kaybettiğinde yas tutman bile anlamsız gelir, çünkü o hâlâ bir yerlerde nefes alıyordur, gülüyordur, yaşıyordur... Sadece artık seninle değildir. Ve bu, ölmekten bile ağır gelir insana. Ölümde kabullenmek zorunda kalırsın. Giden artık geri gelmeyecektir ve sen onun anılarıyla yaşamayı öğrenmek zorundasındır. Ama birini kaybettiğinde, o hâlâ dünyadadır. Sadece sana ait değildir. Yolda yürürken karşılaşma ihtimalin vardır, başka birinin yanında gülerken görme ihtimalin vardır. Birinin onu sevdiğini duyma ihtimalin vardır. İşte bu, insanı öldüren şeydir.
Çünkü ölümü kabullenmek mümkündür ama hâlâ hayatta olup da senin için ölmüş birini kabullenmek imkânsızdır.
@gri1zaman