Sibel Karagöz

SOYUTLAMA YEL soyut sevdalar bahara bulaşır da yel olur sihirli sihirli değer değdiği yeri yakar sanırsın ki sever bir seni, bir sana dünyayı çarşaf etmiş ayaklarının altına sermiş sevda işte soyutlama soğuk bir yel bir ateş alevi yok közü var suni teneffüsü yok fotosentezi var yana yana solursun soyutlamadan, umudunun gemisini her gece kıyılarında batırırsın
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
TÜM ‘ce ay düşer düşlerime ayan beyan ortaya çıkar yalnızlığın öksüz bebesi sessizliğimin beyhude yalın ayak sesleri yoklar pusuda gardiyanlar gibi esaretimin yaşları bakar da soğuk soğuk düşürür harfleri toplarım eskimiş parçalanmış yaban harflerimi yeni tümceler mayalarım eskimemiş umuda sararım ateşi içinde el yakan çoğu devrilmiş evrilmiş tümceler isterim ki gözüne değsin yara’lasın
Şiir
NEFESTE YÜRÜR içme şu zıkkımı diyorlar sesler yürüyor dört bir yanımda rap rap ayak sesleri kulağımdaki tınısı yüreğimde ki türküsü bir vakit çalıyor öyle sessiz öyle kimsesiz ki cüzdanımın köşesine kıvrılmış kimliğim elli ayaklı yaşar yaşamaz dile geliyor da emin olmak istiyorum diyor, insan bazan nefesinin de yürüdüğünü görmek İstiyor şimdi çok sormayın nedeni niçini içiyorsam bu zıkkımı
Şiir
BEN BİR YÜREK İŞÇİSİYİM ben bir yürek işçisiyim demir havanlarda döverim hasreti her saat pişerim doymam özlemin derin kuyularında boğulmaya hasretin kızgın lavlarında yanmaya ben bir yürek işçisiyim üstelik mesaisi bitmez pazarı pazartesi farketmez her geceye çift mesai yazar da ikramiyesi emekliliği okunmaz Sibel Karagöz
Şiir
HALA günaydını eksik bir sabah daha doğuyor yokluğunun sabahları kaçak aşıklar gibi biraz utangaç biraz heyecanlı hep bir, çok bilinmeyenli denklem formülü kayıp yan yana gelemiyoruz ben biraz umut biraz yarın kata kata biriktiriyorum yarım günaydınlar dört başı mahmur buseleri derledim topladım kumbaramı ne dolap aldı ne sümen altı yüreğimden kopa kopa solumdan soluğuma
Şiir