Sibel Karagöz

İÇLİ İÇLİ ASILDIK ipe serdim ortalık yerde çırçıplak döküp saçtığın öksüz kelimeleri öyle mahsun boyunlarını büktüler ki öyle içli içli terkedilmişliği silkelediler ki içlerine girip yitik kimsesizliğime kimse aradım öyle ıslak öyle soğuk bir yokluk ki nemli göz pınarları aktı kurumadan astım ben beni de içimde ki seni de ne kolum tutabildi öksüz harflerini ne adımlarım yürüdü yetim kimsesizliğimin üzerinden bir ipe yan yana asıldık tensiz
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ÖLMEM BEN BİR DAHA şair der ki; heybemde yıllanmış yılkılarım ayağımda tozlanmış yıllarım sinemde gül yüzlüm midemde uçmaya hazır kelebekler adımlarıma ayak kanatlarıma kol kanımda bir acı harf harf kanar düşler bölünür,uyanır aklıma düşer yaşamak öyle hal bilmez kanlı canlı sabi cin göz dayanamam da yaşa derim yaşa emzikten düşmüşcesine bu sefer silgisiz kalemsiz gelişine gidişine
Şiir
ÇARPAN KAPILAR kapılar kapılarım kilit tutmaz açkısı gülüş açanı düş çarpın bakem bir bir kopun bakem bir iki hemi de yaprak yaprak doluşun heybeme avlu avlu çiledir ördüğüm ısıtmaz yufkadır yüreğim kıyamaz vuramaz ki kapıya bacaya kilit çarpamaz ki hayatın sıfatına sıfatına bir bir kapılar kapılarım Sibel Karagöz
Şiir
SEN BİLMEZ MİSİN sen bilmez misin ben turkuazım kah denizin yakamozundan öperim damla damla kah göğün altında öpücük yağmuruna tutarım sen bilmez misin özlemim dağı taşı yırtarda gürler çarparım süzüle süzüle yağarım kah yağmurum kah dolu... sen nere bakarsan ben oradayım kah turkuaz kah mavi kah turuncu kah kızıl... ben yekpare turkuazım efil efil dolanırım her yanında sen bilmez misin hala gölgenin gölgesiyim adım adım izlerim dönde bir bak yüreğine taaa içindeyim ben senim; sen de ben Öyle işte... Sibel Karagöz
EFİL EFİL ne yazsam azdır sevgiliye, dize dize dökülür hece hece kara kalemde kana kana al’a açar beyazdır kağıt karadır divit yazdıkça name al’a boyanır allıdır şanlıdır vatandır topraktır uğruna can veren canına can katan kanımda yürüyen ne yazsam sana azdır efil efil düş gönlüme bu can sana vatandır vatan Sibel Karagöz
Şiir