Sibel Karagöz
@Syblll
YAŞAMAK
neydi ki bu yaşamak ?
tanın canına doğması mı ?
cana kan yürümesi mi ?
neydi ki bu yaşamak ?
bazı sabahlar
gün doğmadan
uyanır
ılık meltemin
turuncu şalına sararım
yaralarımı
tutarda bulutların
üzerinde semayı adımlarım
hep beni sana yürütür
adımlarım
bulutum indirir beni yılkılar
üzerinden
birden yaşama
tırnak ile dişle
can ile baş ile
tutunurum
sen beğen diye
saçımı toplarım
gerdanımda süzül diye
göğe bakarım
belki ordan yılkılardan
inersin diye
göğe bakarım
ve tutar da
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
EŞİĞİM DE YÜRÜ
Ben
bir sana güzel
bir sana yar
bir sana yanan
ateşe har
suyu seli kurumuş
yar’sız gecesi gündüz
uykusu yel
baharı poyraz
damın da ocağı yanmaz
saksısı kurumuş gülü açmaz
toprağı çorak
ne ot biter
ne diken
suya hasret
özü yağmur
sözü damlar
sen nerdesin
yoklara mi karıştın
ayağın taşa değse
ben
topraksız mefta
bitsin artık bu hasret
zaman vuslatı çağırır
al da tasın tarağın
bu eşik de yürü..
Sibel Karagöz
UYKULAR HIRSIZI
akil olmak
aklı başında olmak
yalnızlığı da peşi sıra
sürükleye sürükleye
götürüyor...
gölge misali
yalnızlıklardan duvar
örüyor...
dayandığı yalnızlığın
yumuşak pamuktan duvarı
incitmiyor...
kırmıyor
çayı bardakta
aklı başında
duvarı güven
yalnızlık mı ?
o geceyi bekleyen
sinsi uykular hırsızı
Sibel Karagöz
BİR SON VER
kafamdaki gürültüler son bulsun
bozuk bir plak gibi
adını , adını balyoz gibi
indirmesin çiğerime
kanlar arasında yüzüyorum
kapat diyorum kapat gözlerini
bir umut kapatıyorum
yine emsalsiz esamen
adımlıyor yüreğimi
yine bal damlıyor
şeftali dudaklardan
yine ölüyorum
can çekişe çekişe
son ver
SİBEL KARAGÖZ
SAATLER ALTI BUÇUĞU
VURURKEN
Ne vardı bu saatler de cana dokunan
Dokundukça kilometrelerce yalnızlığı
Tutup kucağıma indiren
Ne vardı
Bu saatler de
Gecenin ilk vuruşu
Yeni günün dokunuşu
Ne varsa
Yaranın kalbi de o saatlerde
Başlıyordu tik tak
Atmaya
Her atış sona vuruş
Ölüm gibi bir şey
Olur
Yara da
Kalbi de
Sağ
Ayaklanmış volta atıyor
Kapı duvar cam çerçeve
Gözümün değdiği her yerde
Tutamam taşıyamam
Gözden düşer
Sevdanın gölgesiz cüssesi
Her gece
Her gece
Yaramın sahibi