Sibel Karagöz
@Syblll
ŞAPKA
mavinin çarşafı serilsin
yüreğim yüreğine
gözüm gözüne değsin
dokunsun telime
mitolojik sevdalı
harpten çıkmış arp
çalsın yürek telini
notalar da açsın peçelerini
raksa dursun
aşka gelsin zamanı durdurarak
herkes her şey tek tek silinsin
metrajı kopuk filmden
bulutlar öfkesini toplayıp
mavinin çarşafını sersinler
ayak uçlarımdan saçımın teline kadar
güneşi doğurmaya gidelim
elin ayağın zil çala çala
bu sabahta horozları biz uyandıralım
Yumurtaları tokuşturarak
peynirle domatese aşk yaşatalım
çayıma en çok senin
gözlerinin karasından
yüreğimin yarasından
koyuyorum
İçtikçe demleniyorum
bedenim dile geliyor
konuşuyor
yüreğe şapka çıkartmak
kalıyor
Reklam
GELMİŞİNE GEÇMİŞİNE GÜLÜMSER GİBİ
Gecenin suçu derdim
Değilmiş
Suç bende
Değmeyen kederlerim var
Her gece allayıp pullayıp
İçimde kundağa sarıp
Büyüttüğüm
Ağlayan
Açıktım diyen
Bebeklerim var
Ben büyüttükçe gece yetmedi
Güne de sarktı
Mutsuzluğu
Pişmanlığı
Suskunluğu
Baktım olmuyor
Deş dedim
Kıyamadığın yere göğe
Sığdıramadığın
Bebekten sevdamı
Kundağını pılısını pırtısını
En çok da bana bakarmış
Gibi çekmecelerce karesini
Dök dedim
Yatağımın üzerine boşalttım
Yirmi sene
Dök dök bitmedi
İlk zıbını
SOL’UĞU KIRIK YARIM BİR ŞAİR
sıfırı tüketmiş eksilerde kulaç atıyordum
dedin ki hayat devam ediyor
kendi şiirine mısra ol
dize dize yaşa
benim yazacak harfim tükendi
sol’uğum kesildi
harfsiz bir notanın sol anahtarıydım
kırdılar bir eskici tezgahına attılar
basmıyor
ses çıkmıyor
nasıl kırdılarsa içim göl
ben yüzme bilmem
kendi gölümde
suya muhtaç
yanıyorum
közsüz
ateşsiz
söz bitti
sevda bitti
şiirim küstü
kala kala
sol’uğu kırık yarım bir şair kaldı
şimdi hangi şiirin dizesi
hangi türkünün nakaratı
olayım
plak çizildi
aynı yerde dönüp dolaşıp
duruyor
EKMEK KIRIK’LARI
keşke heybemde şekerden
toz pembe hayallerim olsa
sarıdan ayrılık çiçeği
açmasam
hasret ekmek kırık’ları
gibi dökülmese
ardım sıra
Sibel Karagöz
belki ilk defa
ayakkabı boyacısı çocuk boyalı elleriyle
kaldırım köşesinden bakmadı
tornada çalışan çocuk yağlı ayaklarıyla
oto tamirhanesinde koşmadı
babası olmayan çocuk akan burnunu
koluna silmeden mendil alın demedi
belki ilk defa
coşkuyla kutlanmıyor
belki ilk defa
tüm çocuklar balkonları
beden işçisi olmadan
emeğin kamburu çıkmadan
elleri kırılmadan
çocukça
bayrak sallayarak
kutluyor
belki ilk defa
bayram tüm çocukların
belki ilk defa
bayram
Atatürk’ün gözlerinde
Atatürk’ün ruhunda
Atatürk’ün adaletinde
yirmi üç nisan
çocukça
adilce
eşitçe
kutlanacak
kutlu olsun yirmi üç nisan
Sibel Karagöz
Reklam