Sibel Karagöz
@Syblll
BÜLBÜL SERENADI
İçimin notaları ağlıyor
kulağımdaki son söz
tekrar tekrar kapıyı çalıyor
dönüp dönüp kanatlanıyor
gözlerimin içine baka baka
kapılar çarpıyor
içimin labirentinde
çarpa çarpa
büzüşüyor
kapanan kapılar
ardında
kapana kısılmış bülbül
kısılıyor ve başlıyor
serenadım
içimin notaları ağlıyor
fısıltıyla
ağlıyor
çarpan kapılar
ardında
bülbül serenadında
Sibel Karagöz
Reklam
GİTME
elimden gelse
“ tutsam “
dilimden dökülse
“ gitme “
gelmedi
dökülmedi de...
uçuş uçuş çiçekli eteklerimden
soluk gri
nefeste
uçtu kanatlarımı
kıra kıra
Sibel Karagöz
SİBEL KARAGÖZ
GÖZ YAŞLARIM İNTİHARIN EŞİĞİNDE
İçimde savaş var
bombalar düşüyor
her düşüşte bir acı
peydahlanıyor yüzümde
içimdeki savaşın sesleri
Ağlıyor
Kulaklarımda doğmamış çocuğun
Sesleri ağıt yakıyor
Bilmediğim bir dil konuşuluyor
Konuşmuyor YAKIYOR
Küçük bir serçe ağıdı bu
Her bir sesin sesizliği
Akıyor içime
Yağ mı bal mı
Şekerle şerbet mi
Tuzla sirke mi
Akıyor
Gözler dinlemiyor ki
Asıldı kirpik köküme
Her biri
İntiharın eşiğinde
Tek tek sineme düşüyor
Düştükçe
Yanıyorum
Düştükçe
Düştükçe
Ben benden kanatlanıp
SEN NERDESİN
siyahımda
yünden sardım
geceyi
bir ters
bir düz
yıldızları kestim
yamaladım yorganıma
senli düşlere
adımladım
adını
ana ana
düş sokağı
kapı pencere
Aralık
sen nerdesin
Sibel Karagöz
YİTİK ÇORAPLAR
minicik ufacık çoraptan
çıkan ayak
uykular arası düşlerin koynunda
minicik
aydan beyaz
doğar
ve
yürür
umudun elinden tutar
dilinde ki tılsıma kapılır
koşar koşar
ve
fark edemez
o pamuktan beyaz ayak
çividen soğuk
buz...
teki düşmüş
emzikten düşmüş
bebek gibi
sanki
düş diyarı değil
camdan kesik hayal tarlası
battılar kese kese
teki olmayan
rengi olmayan
ümitsiz kırıklar
ve
düştü
Reklam