Şeyma Çiçek
@Symcick
Ben büyüdükçe büyüdü mutsuzluğum
Işık çoğaldıkça
Aydınlandıkça dünya
Göründü tüm gerçekler
Ben büyüdükçe
Büyüdü isteklerim
...
İşte bu yüzden
Ben küçükken mutluymuşum,
Ben büyüdükçe büyümüş mutsuzluğum.
Binlerce kadın vardı hiçleştirilmiş; onları da düşündüm, onlar için de sızladı yüreğim. Nasıl olur da insanın bilinci, yüreği, ruhu sökülüp ayrılırdı bedeninden?... Ve zorbaca el konulurdu içi boşaltılmış kovan gibi. Sadece gölge gibi yaşar mı insan? Sadece nefes alıp vermek yaşamak mıdır?
Bu yolun yorgun yolcusuyum
Yürüyorum
Yürüyeceğim
Ve yolun sonunda
Yol da biter yolcu da...
Devlet bir sobadır ve yakıtı da yalnız insandır.
