Holy Cortisol Spike
@SymphonyOfMelancholy
PhD in Autism
20 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların Tersine Değil, Huyuna Git.1000Kitap
Bazen bir kitabı bitirirsin ve yazarın böyle bir kitabı yazmak için ne kadar kitap okuduğunu düşünmeye çalışırsın. Bu kitap beni şaşırttı çünkü türlü türlü psikiyatristlerin, siyasetçilerin ve diğer ünlü kişilerin hayatından örnekler veriyor ve alıntılar yapıyor.
Kitabın ana konusu olabildiğince insanların huyuna gitmek. Mesela bir kişiyle tartışıyorsun, karşı taraf haksız olsa bile sen ona “sen yanlışsın, hiçbir şey bilmiyorsun” gibi şeyler söylediğinde karşı taraf “haklısın” deyip geçmez, aksine gurur yapar ve hatasında ısrar etmeye devam eder. Kitabın buna sunduğu çözüm, kişinin gururunu incitmeden hatasını kabul ettirebilmeyi ve kendi perspektifini gücenmeden kabul ettirmeyi öğretmek. Benim kitaptan aldığım en büyük fayda buydu. Onun dışında, nasıl iyi bir lider olunur vb. konularda da güzel tavsiyeler veriyor.
Okunması gereken bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan'cık'lar.1000Kitap
Önceden Dostoyevski’nin bazı eserlerini okumuştum ama o zamanlar yaşım küçük olduğu için eserlerini pek sindiremediğimi düşünüyorum. Bu yüzden eserlerini yetişkinleşmiş halimle tekrar okumak istedim.
Bu eser Dostoyevski’nin ilk romanı. Hikayenin geneli iki karakter arasındaki mektuplaşmayla ilerliyor: Makar ve Varvara. Makar, Varvara’nın uzaktan bir akrabası ve kendisi bir katip. Varvara ise maddi sıkıntı çeken bir yetim. İkisi arasında ciddi bir yaş farkı var ve aralarındaki dinamiğin ne olduğunu tam çözemedim. Makar, Varvara’ya bazen bir baba şefkati gösteriyor, bazen de baba şefkatinin üstünde ona âşıkmış gibi geldi. Kitabın bir kısmında Makar’ın tiyatrodaki bir sanatçıya âşık olduğunu ve gençliğinde ona çok para harcadığını söylediğini hatırlıyorum. Bu olay üzerinden çıkarım yapacaksak, Makar’ın kötü durumda olmasına rağmen Varvara’ya sürekli olarak hediyeler göndermesi bana ona âşık olduğunu düşündürdü. Varvara yine onu seviyor ama daha çok iyi bir dost ve baba gibi görüyor, ama yine de onun sevgisinde hafif bir aşk kırıntısı vardı. Kitapta çok aşırı dram var. Ben dram seven birisiyimdir ama bu bile bana fazla geldi.
Hayvan-ı natık1000Kitap
Bence bir kitabı incelemeden önce, yazarın bu kitabı nasıl bir dönemde yazdığına bakmak gerekiyor. Mesela hepimiz küçükken Ömer Seyfettin’in kitaplarını okuduk. Bu kitaplarda bazı korkunç şeyler var. Bunun sebebi Ömer Seyfettin’in bu kitapları yazdığı dönemde, milletimiz için zor ve korkunç bir dönem olan Balkan Savaşları’nın etkisinde olması. Aynı şekilde, romanımızın yazarı da İkinci Dünya Savaşı’nı görmüş ve kitabı yazdığı dönemde Soğuk Savaş’ın etkisinde kalmış birisi. Kitabın bu yüzden oldukça karanlık ve umutsuz olduğunu düşünüyorum.
Şimdi inceleme başlığına neden “hayvan-ı natık” yazdığımı merak ediyor olabilirsiniz (etmiyor da olabilirsiniz ama siz yine de beni mutlu etmek için ediyormuş gibi rol yapın shhdjs). İnsan gerçekten bir hayvandır. Biz de onlar gibi besleniriz, üreriz ve acıdan kaçarız vs. Ama onlardan farklı olarak düşünme kabiliyetine de sahibiz. Kitapta avcıların dişi bir domuzu kovaladığı bir sahne var (baya aşırı gereksiz betimlenmişti bence bu yazarda bir sorun var).
“Roger, hayvanın bedeninden mızrağını sokabilecek bir yer buldu; mızrağını oraya itti, olanca gücüyle abandı. Mızrak, yavaş yavaş girmeye başladı. Dişi domuzun korkulu ciyaklamalanı, tiz bir çığlığa dönüştü.”
Burada dikkatinizi çekmek istediğim yer, domuzun çıkardığı ses. Hayvanlar da bizim gibi ses çıkarma yeteneğine sahip ama bizim ses çıkarma yeteneğinin yanında düşünme kabiliyetine (logos) de sahibiz. Domuz bu sahnede acı çektiği için tiz bir ses çıkarıyor ama ileriki başka bir sahnede, Simon’un ölümü üzerine Ralph şunu diyor:
Sonunda Ralph gülmeyi kesti. Ürperiyordu.
"Domuzcuk."
"Ha?"
"Simon'du o."
"Bunu daha önce de söyledin."
"Domuzcuk."
"Ha?"
"Bu bir cinayetti."
İşte tam burada insan ve hayvanın farkı belli oluyor. Ormanda katledilen domuzun çığlığı sadece onun fiziksel
Eh işte.1000Kitap
Ortalama bir kitap işte, fazla sistematik değil ama “töz”ün “cisim” olarak çevrilmiş olması çok büyük bir hata. Doğru çeviri ya “töz” olmalıydı ya da “cevher”, çünkü ruh gibi cismani olmayan tözler de var. Yazar kitapta kavramları açıklıyor ve örneklendirerek, daha önce hiç Aristoteles okumamış birisi için anlamayı daha kolay hale getiriyor. Ama eğer öncesinde Aristoteles hakkında bir şeyler okuduysanız, bu kitabı okumanızı önermem, çok kolay kaçıyor. Onun yerine David Ross’un kitabını okuyun.