Syrup
@Syrup
23 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Kadının Sesi Yok! Bir kitap adıyla ne kadar müsemma olabilirse o kadar olmuş. Öncelikle çevirmenini takdir edemeden geçemeyeceğim zira orijinal adı olan "A Woman İs No Man" den daha isabetli bir seçim olduğunu düşünmekteyim. Gelgelelim içeriğe.
Kitap üç farklı anlatıcının üç farklı zaman diliminde yaşadıklarından oluşuyor. İsra, Deya ve Feride. Üç bahtsız Filistinli kadın... Kadın olmanın, Orta Doğulu olmanın tüm zorluklarını iliklerinize kadar hissettiğiniz bir roman. İsra Filistin'de mülteci kamplarında yaşayan bir ailenin 17 yaşındaki kızı. Okumak istediği halde ailesinin izin vermeyerek Amerika'da yaşayan 30'lu yaşlarındaki Filistin'li bir adamla görücü usulü evlendiriliyor. Büyük umutlarla gittiği "özgürlükler ülkesi" Amerika'da mutluluk bulacağını sanan kızımız peşpeşe çocuk doğurmaya zorlanıyor. Deya, İsra'nın çocuklarının ilki. Feride ise İsra'nın kayınvalidesi. Kitap boyu bü üç kadının yaşadıklarını anlatıcıların sürekli değiştirilmesiyle günlükvari bir anlatımla okuyoruz. Onlarla beraber kapana kısılıyor, düzene lanet okuyor ve jenerasyonlar değişse de kadınların kaderinin değişmemesine hayret ediyoruz. Roman boyunca kadınlarımızın ses çıkarmalarını ve zincirlerini kırmalarını bekliyoruz.
Çok fazla spoiler vermemeye dikkat ederek, son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitap diyebilirim. Yazarımız Etaf Rum kendisi de genç yaşta zorla evlendirilen Filistin'li bir kadın olduğu için romanı okurken acaba kendi hikayesini mi anlatıyor hissine kapılmadım değil. İlk kitabı olmasına rağmen kalemine hayran kaldığımı belirtmeliyim. Bir kadın olarak roman boyunca sinirlerimi korumakta inanılmaz zorlandığımı da söylemeden geçemeyeceğim. Sanki İsra'ya atılan tokadı yüzümde hissettim, Deya'nın üniversiteye gidebilmek için verdiği savaşı sanki ben verdim. Tüm bunlara
Reklam
New York Üçlemesi serisinin ilk kitabı olan Cam Kent, Danniel Quinn adındaki yazarımızın gece aldığı yanlış bir telefonla başlar. Telefondaki kişi Paul Auster adındaki bir dedektifi aramaktadır. Yazdığı karakterlere bürünen yazarımız bu sefer de dedektifliğe soyunur ve Paul Auster'ın yerine geçip kendini olayların içine atar. Bu noktadan sonra kurgu polisiyeye evrilir. Ancak romanın alışılagelmiş polisiye romanlarından farklı bir tarzı bulunmaktadır. Zira roman kesinlikle alt okuma gerektiren bir yapıdadır. Psikoloji, Felsefe, dillerin, alfabelerin kökeni, Hristiyan öğretileri, Adem ve Havva'nın cennetten kovulması hadisesi ve Babil Kulesi gibi mevzuların ustalıkla işlendiğini söylemeden geçemeyeceğim. Cervantes'in Don Kişot'una göndermelerle ana karakterin bağdaştırılması ise muazzam başka bir detay. İşin özü roman detaylarla bezenmiş ve sürekli okuyucunun ana karaktere "sen kimsin?" sorusunu sorduğu bir roman.
Ana karakterle beraber New York sokaklarında dolaşarak gizem çözmeye çalışırken kafa karışıklığından buhran geçirmek ve bittiğinde "ben şimdi ne okudum?" ve "ne kitaptı ama..." demek istiyorsanız; şiddetle tavsiye ederim.
Fareler ve İnsanlarİnceleme
Neden bu zamana dek okumadığımı sorguladığım kitaplar arasına yerleşen o kitap... İçinde dostluk, ırkçılık, vefa, yalnızlık ve işçi-iş veren çatışmasını barındıran oldukça akıcı ve kısa bir roman. Ele aldığı kavramları okura bağıra bağıra değil de sessizce hissettiriyor olması müthiş. Yazara ve kalemine hayran kalmamak elde değil. Steinbeck'in karakterlerin dünyasını ifade ediş tarzı sayesinde insan kendini romanın içinde buluyor ve nasıl bittiğini asla anlamıyor.