Sercan Helvacı
@Szilard
Okültizm - Ezoterizm
2003
Orjinalin yanından bile geçmiyor.
Bir dönem Hollandalı yan komşumda kitabın İngilizcesini görüp notlarıma kaydetmiştim. Kendisi bitirdikten sonra kitabı ödünç aldım ve yarısına kadar orjinal dilinde okudum. Komplo teorisi sınıfına kesinlikle konulacak bir kitap değil. Harika tespitler ve kanıtları mevcut. Ancak şunu söylemeden geçmeyeyim. Hayatımda okuduğum en berbat çeviriler arasında ilk 2de yer alır. Çevirmen gerçekten de “Junk Food” kelimesini çöplük yemeği olarak çevirmiş. Bence okuyacak daha güzel bir kitap bulursunuz. Ya da ingilizcesini bulun :)
David Icke ismine ve ayrıca komplo teorisi tanımına değişik bir bakış açısı olduğu hepimizin malumudur. Özellikle zamanında ruh sağlığındaki çalkalanmalar yüzünden tedavi görmüş bir komplo teorisi yazarıysa...
Kitap içinde herkesin aslında bildiğini sandığı pek çok duruma değinmiş ve hepsine karşı geliştirilmiş karşıt görüşleri sebepleriyle ve hatta belgeleriyle açıklamış. Beyaz Kasklılar, Birleşmiş Milletlerin gerçek yüzü, politikacıların ''Bahane yarat, sonuca odaklan ve istila et.'' yönteminin Ortadoğu'da nasıl uygulandığını açıklayan, göçmen problemlerinin ülkelerde yaratabileceği çıkar çatışmalarına değinen süper paragrafların yanı sıra, bazen David Icke'nin neden deli diye anıldığını anlayabileceğiniz sayfalar da okuyorsunuz.
Evet bir takım satanist devlet memurları şeytana kurban kesiyor olabilir fakat hiç birinin sabah kalkıp kertenkele kostümünü çıkartıp insan kılığına girdiğine inanmıyorum :)
Yine de çoğumuzun ''Yok artık'' dediği bazı olaylarda sunduğu kanıtlar ve görüşlerle sizi çelişkiye düşürmeyi başarıyor.
Bununla beraber kitap gerçekten birbirini tekrar eden çok sayıda görüşle dolu ve gereksiz uzun. Yarım bırakmamak için çok çetin bir mücadele verdim. Eğer ısrarla David Icke okumak isteyen varsa önce Türk komplo teorisi yazarlarına göz atılmasını tavsiye ediyorum.
Spoilersız inceleme
Yazarın hem zamanın şartlarını, bazı insanların çok kazanması, bazılarınınsa ancak kazananlara özenmesi ve ne yapacağına dair fikir geliştirememesi konusunu, kısacası kapitalizmi derince ele aldığı bir eser olmuş. İnsan ruhunun karmaşık ve kestirilmesi zor özelliklerine adeta nüfus ediyoruz.
Kitap tek bir karakterin ağzından anlatılmıyor. Bir çok kez karakterlerin diğerleri de (Bedri dahil) konuşturulmuş. Herkesin kendisinden bir parça bulacağı bir öykü aslında. Çünkü hepimiz hayatımızda birisine deli gibi aşık oluruz da, onu incelemek, kötü yanlarını görmek istemeyiz. Gözümüzde daima öyle temiz kalacağını sanırız. Oysa zamanla “İçimizdeki şeytan” bizi dürter ve farklı fikirler empoze eder. Sevgi kirlenir anlayacağınız.
Kitapta kısaca işte bu, tertemiz ve sonsuz gibi görünen sevginin nasıl yerini uzaklığa bıraktığını okutuyor.
Okuduğum yayın evinin baskısı 416 sayfa olduğu için açıkçası bazı sayfalarda epey uzadığını hissetsem de, yazara olan saygımdan satır dahi atlamadım.
Okumayan herkese tavsiye ediyorum.
Halil Cibran’ın bir iki saatte okunabilecek, sade ve anlaşılır kitabı, deneme tarzının kurgulanmış biçiminden oluşuyor. Ana karakterin kasabaya veda etmeden evvel yaptığı pek çok farklı konuyla ilgili felsefi konuşmaları içeriyor.
Kitap bana “Akrada bulunan el yazması” biçimini anımsattığı için saha ilk sayfalarda hevesimin yıkıldığını hissettim ve kitabın içine girmek yerine yüzeysel bir şekilde okudum. Belki bir ara bu kitaba tekrar geri dönebilirim. Bence altı.
Cemil Meriç ismini yan komşudan duyup okumaya başladım. Bence bir Türk genci adına Cemil Meriç’le bu kadar geç ve tesadüf eseri tanışmak utanç verici. Hem şahsım adına, hem de böyle kıymetli yazarları popüler kültürün altında ezen çehremiz adına.
Her satır, her cümle ruhi bunalımımızı gözler önüne seren, Doğuyla batı arasında kaybolduğumuz ve kendi kültürümüzü heba ettiğimiz gerçekleriyle dopdolu. Her satır altı çizilesi..
Hakikat diye bir şey yok üstada göre. Ve deha dediğimiz, sanat dediğimiz şey ebediyen yalnızlığa ve itilmeye mahkum. Bizlerse “İzm” özentiliklerinin arasında özgür iradesi olduğunu sanan zavallılar.
“Okyanus dalgaları arasında savrulan sallar bizden daha hür.” diyor üstad ısrarla. Ve ekliyor “Hakikati ara dediler bana. Hangi hakikati?.”
