Sizin ahlakınız benim ahlakım değildir. Vicdanınız da benim vicdanım değildir…
Camus.
O zaman ne istiyorum? Kendime soruyorum. Cevap hiç değişmiyor. Hiç. Zaten ben de olan o…Hiç.
*İmeros: Aşk, tutku istek.
“Compos sui”
İnsan yavaş gitse, güneş çarpar, hızlı gitse kan ter içinde kalır, sonra, kilisede soğuk alır, şifayı bulur," dedi. Hakkı vardı. Çıkar yolu yoktu bunun.
Anneniz, değil mi?" diye sordu. Yine, "Evet," diye karşılık verdim. "Yaşlı mıydı?" Yaşını tam olarak bilmediğim için, "Eh oldukça," dedim. Sonra sustu.
Bugün anneler günü.
Kimileri annesine sarılıyor, kimileri mezarına gidiyor, kimileri hiçbir şey hissetmediğini sanıyor ama bir cümlede gözleri doluyor.
Çünkü anne bazen sevgi değildir sadece.
Yük olur, korku olur, eksiklik olur, özlem olur, suçluluk olur.
Ve insan bazı kayıpları ağlayarak değil…
içinde sessiz bir boşluk taşıyarak yaşar.
Tamara.