Sizin ahlakınız benim ahlakım değildir. Vicdanınız da benim vicdanım değildir…
Camus.
O zaman ne istiyorum? Kendime soruyorum. Cevap hiç değişmiyor. Hiç. Zaten ben de olan o…Hiç.
*İmeros: Aşk, tutku istek.
“Compos sui”
Kaldırıma tükürmenin resmen yasak olduğunu bilmiyor muydu? Ahlaklı toplumun uyulması gereken bazı kuralları olduğunun farkında değil miydi? Yoksa şehvet duygularını ancak tükürerek dışa vurabilen hayvanın teki miydi? Adını
bilseydim hiç olmazsa! Onu sağlık bakanlığına ihbar edip davacı olurdum.
Hoşuna gitti mi, Arturo?” diye sordu. “Saçmalama,
” dedim.
“Fahişenin teki besbelli, kapitalizm ürünü bir sürtük.
Devrim gerçekleştiğinde o da hapı yutacak.