Tenhauser
@TANHAUSER
Masayı devirme, sahneyi terk etme, kitabı kapatma.
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsan Nasıl İnsan Oldu?İnsan
Okunması ve üzerine bolca düşünülmesi gereken bir kitap. Katıldığım ve katılmadığım yönleri olsa da hem dil hem de üslûp açısından oldukça başarılı. Rus yazarlar, ezber bozucu cümleleriyle beynimizi harekete geçiriyor. Tarz olarak Noah Harari'nin Sapiens ine ve 21.yy için 21 ders ine benziyor. Sıkıcı değil. Uzun olmasına karşılık zevkle okunuyor. Kitaplar insan zihnini ele geçirebilir de yönlendirebilir de. Kitaplardan korkanlar, kendilerine yeterince güvenmeyen ve her duyduğuna teslim olanlardır. Kitaplarda ne yazıldığından çok, nasıl yazıldığı bence daha önemli. Bu açıdan bakılınca, eser oldukça etkileyici.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pascal Couderc - İkili İlişkilerde Duygusal ManipülasyonPsikoloji
Günlük hayatta sık karşılaştığımız; sadece ben bilirimciler, benim kurallarımla oynayacağızcılar, kargadan büyük kuş tanımayan despot mizaçlılar, hayatı birbirlerine zehir eden dayatmacılar, nefes yollarını tıkayan bilmişler, idrak yolları tıkalı cahiller, empati yoksunu benciller, içten pazarlıklı karadullar ve daha niceleri...Bunların olası şerrine karşı korunma yolları ve taktik manevralar içeren, hiç değilse daha iyi hissetmeye katkı sağlayacağı kesin bir kitap.
Sait Faik'in HikayeciliğiEdebiyat
"Sirkte herkes dokuz yaşındadır. "
Henüz 48 yaşında, üretkenliğinin daha uzun yıllar süreceği erken bir dönemde bu Dünya'ya vedâ eden, Türk hikâyeciliğinin güçlü ismi Sait Faik in hayatı, eserleri ve yazım macerası ile ilgili gerçekten doyurucu bir kitap. Hem ustayı daha yakından tanımak, hem adalar ve istanbulun 1950 lerdeki canlı yaşantılarını seyretmek, hem de bizzat kendisinin: "yazmasaydım delirirdim" cümlesiyle ifadeye çalıştığı yazma tutkusunun sınırlarını, psikolojik derinliklerini anlamamıza çok faydalı olacağına inandığım bir kitap. Fethi Naci'yi tebrik ederim. Sait Faik, hiç kuşkusuz bizim Çehov'umuzdur. Hayat devam ettikçe ve Poe nun belirttiği gibi: "düşleri en büyük gerçeklik olarak görenler" tükenmedikçe ; ne Gogoller, ne Poe lar, ne Marquez ler, ne de Sait Faik ler, yeryüzünden hiç eksik olmayacaklar....