Tenhauser
@TANHAUSER
Masayı devirme, sahneyi terk etme, kitabı kapatma.
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Anton CehovEdebiyat
Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·2020 60. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 15 Nisan 2020 03:32
Anton Çehov, Rus ve dahi Dünya öykücülüğünün en ileri örneklerinden, hatta belki de en iyisi. Onu okumak, tadı yarım şekilde damakta kalan, hemen bitmemesi için Tanrıya içtenlikle yalvarabileceğiniz, düşkünü olduğunuz birbirinden renkli şekerlemeleri yemeye benziyor. Hikayelerine umulmadık noktalardan giriş yapmayı ve aynı şekilde beklenmedik bir sonla bitirmeyi çok seviyordu anlaşılan. O, vermek istediği mesajını verdiğine inandığı an öyküyü sonlandırıyor, net biçimde yapmadığı final hakkında da okura ''Eee, ne olacak şimdi peki?'' dedirten pek çok cevaplanmamış soru bırakıyor. Aslında Cehov'un yalın diliyle canlandırdığı karakterleri, çok basit hayatlardan alınmış örnekler olsalar da okurun çok sayıda yorumla final varyasyonları yapabilmesine de zemin hazırlıyor. Bu yönüyle Çehov öyküleri, bence başlı başına bir ''yazarlık okulu'' olarak ta kabul edilebilir. Çarlık dönemi Rusya'sının toplumsal katmanlarını, yoksulluk, sefalet, cehalet ve dramlarını inanılmaz bir biçimde dile getiren yazar, devrin rüşvet, torpil, iltimas ve yaltakçılık dahil tüm ahlaki erozyonuna da geniş bir projektör tutarak bizleri çarlık Rusya'sı içinde doyumsuz seyahatlere çıkartıyor.
Reklam
İmkansız ÕykūlerEdebiyat
Amerikan Gotik Edebiyat ustası Edgar Allen Poe nun bütün öykülerini zevkle okumuş biri olarak, bu huysuz, sivri dilli, aynı zamanda da döneminin en acımasız edebiyat eleştirmeni olan Ambrose Bierce i okumak, Poe ile kıyaslanacak bir okuma eylemi olmasa da bu alanda oldukça iyi sayılabilecek hikaye kurgularina imza attığını söylememize yeter malzeme sunmakta. Karamsar, karanlık, hayaletler, ölmüş adam ve kadınlar, halüsinasyonlar, çoklu kişilikler, olmamiş gibi görünen gerçek olaylar, gerçek gibi duyumsanan hayaller. Rüya ve gerçeğin örümcek ağından sınırlarında sinir bozucu gezintiler. Mezarlıklar, hayaletler, akılalmaz ilişkiler, kasvetli ve ilginç gerçeküstü diyaloglarla süslü hikayeler. Hikayelerine giriş ve bitiriş şeklini, kesinlikle Çehov un tarzıyla benzeştirdim. Çehov oldukça sade ve sıradan bir anlatımla gündelik hayattan portreler sunup sonucunu ve yorumunu okura bırakıyor. Bierce de aynısını yapıyor. Hikayeler herhangi bir noktadan en ilginç ve alakasız bir ayrıntıyla başlayıp, olayların örgüsü tam kıvamına geldiğinde birdenbire öylece bitiveriyor. "Sen tamamla yada yorumunu sen yap" diyor adeta.
Bu tarzı sanırım seviyorum.Çehov ve Gogol ü de, (ayrı bir ekolde yazmış olsa da) Poe yu da sanırım bu sebeple seviyorum. Betimlemeler insanı sarsıyor.
Şiddetle olmasa da, bu tarzı sevenlere öneririm.
Finnegan UyanmasıEdebiyat
Spoiler: James Joyce un Finnegan Uyanması adlı fantastik eserini okumayı, belki de benim sabır sınırlarımı aşan garip dil yapısı, anlaşılmaz cümleleri, bir insandan çok cinler-periler tarafından yazıldığı izlenimini uyandırması, bu yönüyle bence asla edebi bir eser olarak kabul edilemeyecek olması, bu uğurda harcayacağım hiçbir çabanın sonuç vermeyeceğine dair zihnimde oluşmuş mutlak kanaat ve bu uğurda harcanacak okuma zamanını da topyekun israf olarak görmüş olmam sebepleriyle, ikinci bir emre kadar durdurmuş bulunuyorum. Kamuoyuna saygı ile duyurulur..