Tenhauser
@TANHAUSER
Masayı devirme, sahneyi terk etme, kitabı kapatma.
85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yüzyıllık YalnızlıkEdebiyat
Tüm zamanların en iyisi. Bir şölen. Okuduklarımın zirvesi. 2012 yılında, "Fendeon a 1 kalmışken" birdenbire ve aniden (ilginç olanı, kendi insiyatifimle) gelişen buruk bir ayrılık ertesinde, yeni görev yerimde, mevcut durum ve kendimce çözüm önerilerini düşünmekteyken, sonradan iü amerikan dili ve edebiyatında okuduğunu bildiğim fakat şu an ismini dahi anımsayamadığım gayet iyi okuyan bir öğrencim ile beklenmedik bir anda başlayan kitap sohbeti ve alış-verişi, hiç tanımadığım ve daha önce okumadığım Gabriel Garcia Marquez ile tanışmamı sağlamıştı. Okullar, bilgi alış verişi mekanlarıdır. Herkes herkesten birşeyler öğrenebilir. Meslek hayatım boyunca bunu temel prensibim edindim. Öğrencilere despot bir bilgi otoritesi ukalalığı taslayanlardan hiç haz etmedim. Onlar,daima bilimi, sanatı, edebiyatı paylaşmaya çalıştığım "arkadaşlarım" oldular. Yüzlercesine buradan tekrar teşekkür ediyorum. Bir de okumayı sevmeyen değil, sevebileceği tür yazar ve kitaplarla henüz buluşamamış kişiler var yüzlerce. Hepimiz zaman zaman bu tür yöneltmelere ihtiyaç duyuyoruz. Bu da ayrı bir sorumluluk.
Büyülü Gerçekçilik, benim gibilerin sığınma evi. Dūş gücü öylesine engin bir alan ki gerçeklikten bunalan, sıkılan ve Cemil Meriçin tanımıyla kendi fildişi kulesine çekilen mükemmelliyetçi melankolikler, rüyalarının gündüzlerde de devamını istiyorlar ama yaşanan tüm ilişkiler, yapılan meslekler, hayata karşı tüm mücadele bunu engelliyor, ara veriyor. O yüzden en mutlu anları, kitaplarına geri döndükleri o anlar oluyor.
Gaba ve yazdıkları, tıpkı Poe öyküleri gibi aslında ruhen hić te bu dünyaya ait olmayanların, tıpkı Borges gibi "ben cenneti binlerce kitaptan oluşan bir kütüphane gibi hayal ediyorum" diyenlere aradıklarını fazlasıyla sunan metinler.
9 yıl oldu okuyalı. 2nci okumayı 10 yıl
Hasan Ali Toptaş-HebaEdebiyat
Bir öğretmen olarak, Anadolu coğrafyasındaki ilk varlığımızdan bu yana birikmiş ortak geçmişimiz ile ilgili bağlantılarmızın,babalarımızdan dedelerimizden nenelerimizden süzülüp gelen kendi öz kültürümüze ait ve her geçen gün maalesef yok olan envai çeşit giyim-yeme içme-deyim-yer adı-ağız-şive-bilumum folklorik malzemenin gelecek nesillere aktarımı ile ilgili yapmamız gereken pek çok iş olduğunu daima düşünmüşümdür. Sırf bu sebeple, Anadolu yaylalarında geçip giden yıllarla birlikte yitip silinip giden kişilikleri, karakterleri, ritüelleri bu Dünyaya kalıcı şekilde bağlamak ve genç jenerasyona tanıtabilmek, aynı zamanda da bu konudaki istekli sorumluluğumu yerine getirebilmek için kendi kurguladığım mütevazi ve amatör bir hikayeyi de (İnat ve yalnızlık) kaleme almıştım zamanında. Hasan Ali Toptaş ta da bu çeşit bir kaygının üst düzeyde varlığını gördüm. yazdıklarını okuduğumda bu konudaki düşüncelerimin, yazarın ustalıkla hazırlanmış eserinde gayet güzel bir şekilde gerçekleşmiş olduğunu kendimce sevinçle karşıladım ve çok mutlu oldum. Anadolunun barındırdığı bütün halkların, dillerin, tören, ayin ve rituellerin, gelecek nesillere yapılacak olan kültür transferi, bence en önemli sorumluluklarımızdan biri. ve bu konuda kaydadeğer çabası ve üstün başarısı sebebiyle Hasan Ali Toptaş ı, henüz ilk okuduğum romanı olan Heba'daki yazdıklarıyla, haddim olmasa da gönülden tebrik ediyor, tüm okurlara keyifli okumalar diliyorum...