Mesela bir arkadaşımız vardı. Cebinde sürekli Mao Zedong'un kızıl kitabını bulundururdu. Yani onların, yanında mushaf bulunduran yobazdan hiçbir farkı yoktu.
Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen bu kadar akıcı olayı yaşamış gibi anlatması takdire şayan doğrusu. Kitabı okurken Nazım Hikmetin bir kısrak gibi uzanan şiirini anımsıyorsunuz.