Kitap çok akıcı bir dilde yazılmış , insanı içine çeken bir üslubu var gerçekten.
Olayların anlatımında kullanılan tekniği çok sevdim, dışardan bir göz olayları anlatırken kahramanların olayları kendi ağzından anlatması bence bütün hepsiyle bağ kurmamızı sağlıyor. Böylece haklılıklarını ya da kendilerinden bile sakladıkları gerçekleri görebiliyoruz neden sakladıklarıyla birlikte.
İstanbul’u ve olayların geçtiği yerleri bilmiyorum ama tasvirler o kadar kuvvetli ki eminim gözümde canlandırdığıma çok yakındır.
Memlekette yaşanan siyasi gelişmelerin, sağ sol tartışmalarının vs sokaklardaki yansımalarını anlatıyor oluşu da güzeldi.
Ve tabi ki başkahramanımızı Mevlüt,.. bence hayatı okunmaya değer biriydi.Hırslardan uzak, kendini çözmeye çalışan, kimseye kötü niyet beslemeyen .. Tek istediği sıcak, huzurlu bir aile hayatıydı. Çünkü bence aslında ne annesine doyabildi ne çocukluğunu yaşayabildi ne bi yere ait hissedebildi. Güzel bi eve sahip olabilmek bu yüzden o kadar önemliydi.. kalbiyle dili bir olduğu için hayat ona en güzel kısmeti sunmuştu Rayiha’yı..