Ɛƒтєℓуα
@Taedium_vitae_
Marmara Üniversitesi
İstanbul
458 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Eğer mutsuzluk, istediğini bulamamaktan, hayalini gerçekleştirememekten kaynaklanıyorsa sıradanlaşır. Sadece adı kalır. Güler geçerim sınavlarında başarılı olamadıkları için ağlayan gençlere, sevdikleri terk ettiği için intihar eden kadınlara. Kolay mı bu kadar tanımak mutsuzluğu hayatın karanlığında? En anlaşıldığı noktada başlar bilinmezleri hikâyenin. Kolay mı hayat, daha zengin olamadığı için bir adamın ağlayacağı kadar?
Reklam
Tersi ve Yüzü, Albert Camus’nün erken dönem eserlerinden biridir ve birkaç denemeden oluşur. Kitapta Camus, çocukluk anılarını, insanın yalnızlığını, yoksulluğu ve hayatın sade ama derin taraflarını anlatır. Metinler kısa olmasına rağmen oldukça yoğun bir düşünce dünyası barındırır.
Camus bu kitapta özellikle sıradan hayatın içindeki anlamı göstermeye çalışır. Yoksulluk, aile ilişkileri ve insanın kendi iç dünyası üzerine yaptığı gözlemler oldukça samimi bir dille anlatılır. Yazılarında büyük olaylardan çok küçük anların ve duyguların önemine odaklanır.
Eserin en dikkat çekici yönlerinden biri, hayatın hem zor hem de güzel taraflarını aynı anda gösterebilmesidir. Camus, insanların yaşadığı sıkıntıları gizlemez ama aynı zamanda yaşamın içindeki küçük mutlulukları da vurgular. Bu yüzden kitap, karamsar bir metin olmaktan çok insanın varoluşunu anlamaya çalışan bir düşünce metni gibi ilerler.
Bence Tersi ve Yüzü, Camus’nün düşünce dünyasını anlamak için önemli bir başlangıç kitabıdır. Kısa ama etkileyici metinleriyle okuyucuya hayatın farklı yönlerini düşündüren bir eser olarak öne çıkar.
Sokrates’in Savunması, Antik Yunan filozofu Sokrates’in Atina mahkemesinde yaptığı savunmayı anlatan bir eserdir. Kitap, Sokrates’in öğrencisi olan Platon tarafından yazıya geçirilmiştir. Eserde Sokrates, gençleri yoldan çıkarmak ve tanrılara inanmamakla suçlanır ve bu suçlamalara karşı kendisini savunur.
Sokrates’in savunması, klasik bir mahkeme savunmasından oldukça farklıdır. Kendini kurtarmaya çalışmaktan çok, insanları düşünmeye ve sorgulamaya çağırır. Ona göre insanların en büyük yanılgısı, bilmedikleri şeyleri biliyor sanmalarıdır. Bu yüzden Sokrates, hayatını insanlara soru sorarak ve onları düşünmeye teşvik ederek geçirdiğini söyler.
Kitapta en dikkat çekici noktalardan biri Sokrates’in düşüncelerinden vazgeçmemesidir. Ölüm cezası ihtimali olmasına rağmen söylediklerinden geri adım atmaz. Ona göre doğruları söylemek ve sorgulamak, hayatın en önemli parçasıdır. Bu tavrı onun felsefi duruşunu ve karakterini açıkça gösterir.
Bence Sokrates’in Savunması oldukça etkileyici bir metindir. Sadece bir mahkeme savunması değil, aynı zamanda düşünce özgürlüğü ve sorgulamanın önemi üzerine güçlü bir anlatıdır. Bu nedenle felsefeye ilgi duyan herkesin okuması gereken önemli eserlerden biridir.
1984, okuru rahatsız eden ama aynı zamanda uzun süre düşündüren bir roman. George Orwell bu kitapta, her şeyin kontrol altında olduğu bir dünyayı anlatıyor. İnsanların sadece davranışları değil, düşünceleri bile denetleniyor. “Büyük Birader”in her an izlediği bu düzende gerçek dediğimiz şey bile iktidarın istediği şekilde yeniden yazılabiliyor.
Romanın merkezinde Winston Smith var. Winston, sistemin içinde yaşayan sıradan bir insan ama içten içe bu düzene karşı bir huzursuzluk taşıyor. Gerçeğin sürekli değiştirilmesi, insanların geçmişlerinin bile yeniden yazılması onu rahatsız ediyor. Bu yüzden küçük de olsa bir sorgulama ve direnme çabasına giriyor.
Kitap aslında sadece bir distopya değil; güç, propaganda ve gerçeklik üzerine oldukça sert bir eleştiri. Orwell, iktidarın dili ve bilgiyi kontrol ederek insanları nasıl yönlendirebileceğini çok çarpıcı bir şekilde gösteriyor. Bu yüzden roman ilk yazıldığı dönemi aşarak bugün de güncelliğini koruyor.
1984’ü okurken en çok etkileyen şey, anlatılan dünyanın tamamen imkânsız görünmemesi. Tam tersine, bazı yönleriyle oldukça tanıdık hissettirmesi. Bu yüzden kitap bittiğinde insanın aklında sadece bir hikâye değil, aynı zamanda pek çok soru kalıyor.
Sonra anlamamaya başladım okulu. Neden bir sınıfta toplanıp, bir kişinin dediklerini dinleyip not alıyoruz, diye düşündüm. Eğer bu soruyu sormasaydım çoktan uluslararası politika lisansımı tamamlamış olurdum. Midem bulanmasaydı kâğıt ve kalemden, kitaplardan, doktora bile yapardım. Bir zamanlar hayal ettiğim gibi bir devlet adamı olurdum. Ama benim, her zaman için hatam çok soru sormam oldu. Bu huyum çok meraklı olmamdan değil, yanıtları bilemeyişimdendi. Bana yöneltilen sorulara yine sorularla yanıt verebiliyordum ancak. Süründüğüm üniversitelerde herkes heyecanla dört beş yıl sonrasını düşünerek anlatılanları dinlerken, ben amfinin sıralarına hikâyeler yazdım evimin kapısının üst kilidinin anahtarıyla... Terk ettim okulu. Belki hâlâ bir yerlerde kayıtlarım duruyordur ve yoklama kâğıtlarına "yok" yazılıyorumdur. Ve belki de benim için söylenecek en yerinde kelimedir. Ben yokum!