Ya dünya seninle dolu
Ya ben
Bir mutlu yanılsama ki bu
Gün boyu gözlerimden
Eksilmeyen
Ne yana çevirsem başımı
Ne yana dönsem, her seferinde
İncecik bir dal
Boyuna benzeyen
Ayrılır usulcacık yüreğimden.
Yüreğim yalnızlıktan üşüdükçe
Bu ağır yükten bu iç çöküntüden
Üşüyüp yorgun düştükçe yüreğim
Kendime görünmez sıkıntılar büyütürüm.
Ne senin o dilsiz uzaklığın
Ne benim bu rezil gerçeğim
Bir çift kanat kesilir gövdem
Çıkar gelirim; esmerliğine senin
Günışığı giyinmiş o sıcacık tenine.
Akşam yüzüme yüzüm sulara
Bir korku gölgesi gibi vurdukça
Düşlerine sığınırım senin, aydınlık
Anılarına...
Gözlerin düşer aklıma, kirpiklerin
Saçların avuçlarıma
Alırım, tel tel sarınır
Isınır avunurum...