Evin kapısı açıldığında, Drogo birdenbire, çocukken yaz tatili sonunda şehre döndügünde duydugu o tanıdık kokuyu duydu. Bu bildik ve dost bir kokuydu ama yine de bunca zaman sonra içine bayağı bir şeylerin karıştığını hissetti. Evet, bu koku Giovanni'ye, geçmiş yılları, pazar günlerinin hoşluğunu, neşeli akşam yemeklerini, yitip gitmiş çocukluğunu anımsatıyor ama ayni zamanda da kapalı pencereleri, ev ödevlerini, sabah temizligini, hastalıkları, kavgaları, fareleri de düşündürüyordu.