Tahir Aksoy
@TahirAksoy
Kitap okumayı çok seven,her gün yeni bilgiler öğrenmeyi, doğa gezilerinde fotoğraf çekmeyi kendine hobi haline getirmiş, bisiklet turunu, yürüyüşü ve denizde yüzmeyi hayatının merkezine koyan kendi halinde münzevi bir kitap kurdu :)
Okur Yazar
Süleyman Demirel Üniversitesi - İktisat
Manavgat/ Antalya
465 okur puanıAğustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu insanlar nitelikli arkadaşlıklara, kendilerinden daha büyük bir şeyin parçası olmaya ve çocuklarıyla kaliteli, yapılandırılmamış zaman geçirmek gibi şeylere değer veriyorlardı. Pillemer'in ifadesiyle, "Çocuklarınız paranızı (veya paranızın satın aldıklarını) sizi istedikleri kadar istemiyorlar; böyle bir şeyle uzaktan yakından alâkaları yok. Onlar, gayet net bir şekilde, sizi yanlarında istiyorlar."
İşte size her şeyi yaşamış olanlardan bir alıntı: Zamanınızı kontrol etmek, paranın ödediği en yüksek kâr payıdır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Önceki nesillere kıyasla, zamanımız üzerindeki kontrolümüz azaldı. Ve zamanımızı kontrol edebilmek, mutluluğu etkileyen kilit bir etken olduğuna göre, ortalamada eskisinden daha zengin olduğumuz halde, insanların kendilerini daha mutlu hissetmemelerine şaşırmamalıyız.
Peki bu konuda ne yapıyoruz?
Bu kolay çözülecek bir problem değil; çünkü herkes farklı.
Fakat bu yönde atılabilecek ilk adım, neyin aşağı yukarı her-kesi mutlu ettiğini ve neyin etmediğini görüp kabul etmektir.
John D. Rockefeller, tüm zamanların en başarılı iş insanlarından biriydi. Ayrıca zamanının çoğunu yalnız geçiren bir münzeviydi. Nadiren konuşurdu, bilerek kendini ulaşılmaz kılardı ve dikkatini çekebildiğiniz ender zamanlarda da sessiz kalırdı.
Rockefeller ile ara sıra iki çift laf etmişliği olan bir rafineri işçisi, bir keresinde şöyle demişti: "Kendisi tek kelime etmeden arkasına yaslanıp oturur ve başkaları konuşşun diye bekler."
Rockefeller toplantılarda niçin sessiz durduğu sorulduğunda, çoğu kez bir şiir okuyarak yanıt verirdi:
"Bir meşe ağacında yaşlı ve bilge bir baykuş yaşardı,
Ne kadar çok görürse o kadar az konuşur,
Ne kadar az konuşursa, o kadar çok işitirdi,
Neden bizler de o yaşlı ve bilge baykuş gibi değiliz?"
Rockefeller tuhaf bir adamdı. Ama bugün on milyonlarca işçinin yararlandığı bir şey keşfetti.
Rockefeller'in işi kuyu açmak, trenleri yüklemek veya varil taşımak değildi. Düşünmek ve doğru kararlar vermekti.
Burada mesele kısmen, daha büyük ve daha iyi şeyler satın almak için daha büyük paralar harcıyor olmamız. Fakat zamanımız üzerindeki kontrolümüzden de ödün vermiş bulunuyoruz. En iyi durumda, bu iki şey birbirini sıfırlar.
Bırakma kararımın en zor yanı, işi çok seviyor olmamdı.
Ayrıca sıkı çalışmayı kendim istiyordum. Ne var ki, kontrol edemediğiniz bir program dahilinde sevdiğiniz bir şeyi yapmak, nefret ettiğiniz bir şeyi yapmakla aynı şeyi hissettirebiliyor.
Bu duygunun bir adı var. Psikologlar reaktans, yani karşıt tepki diyorlar. Pennsylvania Üniversitesi pazarlama profesörlerinden Jonah Berger de çok iyi özetlemiş:
İnsanlar kontrolün kendilerinde olduğunu, yani sürücü koltuğunda oturduklarını hissetmekten hoşlanıyorlar.
Onlara bir şey yaptırmaya çalıştığımızda, kendilerini
güçsüz hissediyorlar. Seçimi kendilerinin değil bizim yaptığımızı düşünüyorlar. Bu yüzden de, başlangıçta memnuniyetle kabul etmişlerse bile, sonrasında hayır diyorlar veya başka bir şey yapıyorlar.