Tuhaf bir kitap, odamda sessizce ve odaklanarak okuduğumda, bir an da yazarın anlattığı 8 metre karelik bir alanda buldum kendimi. Öyle bir betimleme var ki mahkumun sadece fiziksel yolculuğu değil duygusal yolculuğu da çok ayrı yerlere götürüyor seni.
Normal şartlar da kitapların ön sözlerini sevmem çünkü yazan kişi kendi düşüncelerini empoze ediyor ve ister istemez o kişinin yönlendirmesinden etkileniyoruz. (olumlu/olumsuz) Kitap bittikten sonra ön sözü okuduğum da cidden beğendim ben gene de kitabı bitirdikten sonra kesinlikle ön söz kısmını okumanızı tavsiye ederim.
Ne zaman böyle bir kitap okusam, insanların kendi günahlarından arınmak için başka bir günah keçisi aradığı ve onun acı çekmesi ile arındıklarını hissedecek kadar bencil olduklarını görmek tüylerimi ürpertiyor.
"En yakınımdakiler ellerini çırpıyorlardı. Ne kadar sevilirse sevilsin bir kral bile böyle büyük bir coşkuyla karşılanamazdı."